نیازمندیها
هر لحظه و در هر نقطه از گیتی، چشم ادیان نیوز باشید و خبر ،سوژه و یا مطلب مورد نظرتان را برای ما ارسال کنید. Info@adyannews.com
کد خبر: 83768
تاریخ انتشار: 04 آذر 1397 - 11:34
نصرالله حکمت در تفسیر حدیثی از پیامبر(ص)؛
صرف ادعای ایمان، ایمان کسی را ثابت نمی‌کند؛ بلکه این نحوهٔ رفتار فرد و حفظ حقوق و احترام انسان‌های دیگر است که ایمان مؤمن را نشان می‌دهد و صدق ادعای او را مورد تأیید قرار می‌دهد.

نصرالله حکمت در تفسیر حدیثی از پیامبر(ص)؛

به گزارش ادیان‌نیوز، نصرالله حکمت استاد فلسفه و عرفان اسلامی دانشگاه شهید بهشتی در گفتگو با خبرنگار مهر با تبریک میلاد پیامبر اسلام(ص) گفت: پیامبر خدا که درود بر او و خاندانش باد، فرمودند: «ألا أُنَبَّئُکم لِمَ سُمیَ المؤمنُ مؤمناً؟ لِإیمانِهِ الناسَ علیٰ أنفُسِهِم و اموالِهِم: آیا برایتان بگویم که چرا مؤمن را مؤمن نامیده‌اند؟ برای اینکه مردم از جانب او نسبت به جان و مالشان در امان‌اند.» (میزان الحکمة، ج ۱، ص۲۷۳ ، به نقل از بحارالانوار)

وی در تفسیر این فرموده حضرت رسول(ص) گفت: با این روایت که از پیامبر گرامی نقل شده است، وجهی دیگر از وجوه معنای «ایمان» و «مؤمن» عیان می‌گردد. در میانهٔ شب تاریک این روزگار، گاه احساس می‌کنم که چقدر سخت و دشوار است سخن گفتن از ایمان! و چقدر غریب و مظلوم است ایمان! مخالفان ایمان و برخی از موافقان، به شکلی حیرت‌انگیز و ناپیدا دست‌به‌دست هم داده‌اند و با هر چه در توان دارند بر سر و مغز ایمان می‌کوبند؛ نقطهٔ اشتراک اینان «اشباع» است؛ اشباعِ در مخالفت ، یا اشباع در همراهی و موافقت.

حکمت افزود: «ایمان به غیب» و «ایمان به خدای خالق» به‌مثابهٔ «قلهٔ غیب»، انسان را در جایگاه وجودی ویژه‌اش استقرار می‌بخشد و همهٔ جوانب وجودی، معرفتی و زیستی او را نظام و قوام می‌دهد. ازجمله، روابط او را با دیگران تنظیم می‌کند و سروسامان می‌دهد.

این استاد دانشگاه تصریح کرد: پیامبر خدا در این روایت، وجه‌تسمیه و نام‌گذاری مؤمن را چنین بیان می‌کنند که ـ علاوه بر همهٔ صفات و خصالی که شخص مؤمن دارد ـ روابطش با انسان‌های دیگر بر اساس حفاظت از امنیت خاطر آنان است و همهٔ انسان‌های دیگر از ناحیهٔ او نسبت به جان و مالشان احساس امنیت، و آسودگی خاطر دارند.

وی در ادامه سخنانش گفت: بدین ترتیب مطابق کلام بر حق پیامبر خدا، صرف ادعای ایمان، ایمان کسی را ثابت نمی‌کند؛ بلکه این نحوهٔ رفتار فرد و حفظ حقوق و احترام انسان‌های دیگر است که ایمان مؤمن را نشان می‌دهد و صدق ادعای او را مورد تأیید قرار می‌دهد. در غیر این صورت، هیچ‌چیز دیگر و هیچ ادعائی توان آن را ندارد که حکایت از ایمان او کند. پس کسی که به حقوق مردم، به هر شکلی تعدی می‌کند و به جان و مال و زندگی آنان آسیب می‌زند و احساس امنیت درونی را از آنان می‌ستاند و درعین‌حال ادعای ایمان دارد، دروغ می‌گوید و مؤمن نیست هرچند ظاهر ایمانی داشته باشد.

انتهای پیام/م

نام:
ایمیل:
Captcha
* نظر:
تازه های سایت