تمام کتاب‌های روی زمین پنج کلمه است
مرحوم میرزا اسماعیل دولابی می فرمود: در دعا می‌گوییم: «الهم نور ظاهری بطاعتک و باطنی بمحبتک و قلبی بمعرفتک و روحی بمشاهدتک و سری باستقلال اتصال حضرتک»(۱) می‌دانم که عمل می‌کنی و مواظب هستی و زبانت عوضی نگوید، حرف بیجا نزنی.
گناه گمراهان پای بدعت‌گذار نوشته می‌شود
آنچه به دنبال بدعت می‌آید در دفترچه بدعت‌گذار نوشته می‌شود؛ فردای قیامت با حجم سنگین پرونده گناهان روبه‌رو می‌شود و تعجب می‌کند و می‌گوید: من این همه را انجام ندادم، می‌گویند:‌ تو انجام ندادی، اما بنایش را گذاشتی!
سخنی که عزرائیل به همه نمی‌گوید
همان وهله اول که بنده به پیشگاه خدا می‌آید، خطاب می‌رسد: «عبدی ماذا صنعت فی امانتی؟»، در امانتی که به تو دادم چه کردی؟ چه یاد گرفتی؟ برای چه یاد گرفتی؟
قیمت تذکر و تعمق در قرآن چقدر است؟
مرحوم میرزا اسماعیل دولابی می فرمود: قرآن کلامی است محکم و استوار قرآن کتابی است که آب می‌دهد و آبش تمامی ندارد. چشمه‌اش تمام شدنی نیست، همه را سیراب می‌کند.
ترحم به دوستان اهل بیت(ع) ممنوع!!
مرحوم میرزا اسماعیل دولابی می فرمود: به دوستان و شیعیان مبادا ترحم کنید! اگر می خواهید کمک مالی بکنید نگویید بیچاره است. امام‌های ما این را دوست ندارند.
جوری بخوابیم که قلبمان زنده باشد!
مرحوم میرزا اسماعیل دولابی می فرمود: اگر یقین کردیم، کار تمام است. می‌خواهد نشان بدهد یا ندهد. می‌خواهیم یک چرت در این دنیا بخوابیم. امیدوارم این یک چرت را به یاد خدا و با یقین بخوابیم.
اوج توکل مرحوم آیت الله سید علی آقا قاضی
مرحوم قاضی از نقطه نظر عمل آیتی عجیب بود. اهل نجف و بالاخص اهل علم از او داستانهایی دارند.
روایت خوب از دنیا رفتن در کلام آیت الله بهجت
مرحوم حضرت آیت الله العظمی بهجت می فرمود: حاج آقا حسین فاطمی در رابطه با حال وفاتش می‌فرموده است: «من از خدا دو حاجت دارم: اول این که با حال مناسبی از این دنیا بروم؛ دوم: این که این حال مناسب با من تا آخر محفوظ باشد.»
فایده یاد خوبان در کلام مرحوم دولابی
مرحوم میرزا اسماعیل دولابی می فرمود: هر چه بیش‌تر خوبان را یاد کنید، دل و قلب شما بزرگ‌تر می‌شود. قلب ما خیلی باید بزرگ شود. آن جا جایی است که خدا می‌خواهد تشریف بیاورد.
آیت الله روح الله قرهی مطرح کرد؛
نماز واجب حب خدا به انسان و نوافل، حب انسان به خداست
آیت الله قرهی گفت: خدا بنده‌اش را دوست دارد، لذا او را می‌آورد و می‌گوید: با من حرف بزن. عرفا می‌گویند: صلاه واجب دلالت حبّ خدا بر بندگانش است و صلاه نوافل دلالت حبّ انسان به خداست.