در تكاپوي ارايه مفهومي نو از تربيت اسلامي با تاكيد بر آيات و روايات

براي ارايه مفهومي از آنچه كه از آن به «تربيت اسلامي» ياد مي شود، تاكنون عمدتا واژه «تربيت» مورد اهتمام واقع شده است؛ ولي آيا براستي اين واژه به تنهايي كفايت مي كند و يا اينكه در آموزه هاي اسلامي واژه هاي ديگري هست كه از بررسي مجموع آنها مي توان تربيت اسلامي را ارايه نمود؟

به نظر مي رسد كه واژه «تربيت» به تنهايي كفايت نمي كند و لازم است در كنار آن واژگاني چون «تنشئه، هدايت، رشد، اصلاح، تزكيه، تهذيب، تطهير و تاديب» نيز مورد بررسي قرار گيرد و از مجموع آنها مفهوم جامع تربيت اسلامي را ارايه نمود و چون به ناچار بايد واژه اي را براي آنچه از آن به «تربيت اسلامي» تعبير مي شود، برگزيد؛ واژه «تاديب اسلامي» مناسب تر از واژه «تربيت اسلامي» باشد.

اين مقاله درصدد بررسي اين موضوع است. از اين رو، ابتدا واژه تربيت اسلامي به تفصيل از نظر آيات، روايات و لغت شناسان مورد بررسي قرار مي گيرد، سپس واژگان ديگر، به اختصار مورد بررسي قرار گرفته و ضمن بيان وجوه ترجيح واژه تاديب در نهايت تعريف مورد قبول از تربيت اسلامي ارايه مي گردد.
 
كليد واژه: تربيت،‌ هدايت، رشد، اصلاح، تزكيه، تهذيب، تطهير، تاديب، تربيت اسلامي