نویسنده : سيد مهدي موسوي چکیده :نویسنده در این مقاله معتقد است انقلاب اسلامي ایران، نتیجه تأسي و الگوپذيري از انبياي الهي به‌ویژه ابراهيم خليل الله است كه ابتدا در وجود امام خميني(ره) تجلي كامل يافت و سپس روح افراد جامعه را تحت تأثيرقرار داد. بر این اساس، با بررسی رفتار سیاسی امام خميني(ره) الگوپذیری […]

نویسنده : سيد مهدي موسوي

چکیده :

نویسنده در این مقاله معتقد است انقلاب اسلامي ایران، نتیجه تأسي و الگوپذيري از انبياي الهي به‌ویژه ابراهيم خليل الله است كه ابتدا در وجود امام خميني(ره) تجلي كامل يافت و سپس روح افراد جامعه را تحت تأثيرقرار داد.
بر این اساس، با بررسی رفتار سیاسی امام خميني(ره) الگوپذیری ایشان از حضرت ابراهيم خليل(ع) را در قالب هدف‌ها، اصول و استراتژي‌ها نشان داده است. نویسنده معتقد است امام خمینی(ره) براساس این الگو وارد عرصه قیام و انقلاب بر ضد شرك و طاغوت شد و با ایستادگی در برابر ستم و ستمگر، زمينه را براي ظهور معارف ديني و ارزش‌هاي الهي در سطح جامعه فراهم آورد.

کلیدواژه : رفتار سیاسی، قیام، هدایت، توسعه فرهنگی، حضرت ابراهیم(ع)، امام خمینی(ره)