تأثير کنش و واکنش انسان و عالم هستي بر اخلاقي زيستن از ديدگاه قرآن
نویسنده: اکبر قرباني
چكيده:
يكي از ابعاد بحث نسبت دين و اخلاق، بررسي ارتباط ايندو در اخلاقي زيستن يا تربيت اخلاقي است؛ بدينمعنا كه گزارهها، اعتقادات و پيشفرضهاي ديني ميتوانند در تربيت اخلاقي انسانها و بهتعبير ديگر، در كاشتن نهالِ فضائل اخلاقي در انسان و ريشهكن كردن رذائل اخلاقي از او مؤثر باشند. يكي از اين پيشفرضها و اعتقادات ديني، پذيرشِ نظام کنش و واکنش در عالم هستي و بهعبارتديگر، پذيرش ساکت و بيتفاوت نبودن عالم هستي نسبت به رفتار ما انسانها، و انعکاس آن بهسوي ماست.
شماري از آيات قرآن کريم بهخوبي بر واكنشِ نظام پويا، زنده و باشعورِ جهان هستي به رفتار ما انسانها دلالت دارد. قرآن کريم انسان را به پذيرشِ مسئوليت اخلاقي اعمال و رفتارش ترغيب ميكند و نوعي ضمانت اجراييِ ديني و دنيوي (افزون بر ضمانت اجرايي اخروي) براي اخلاقي زيستنِ انسان فراهم ميآورد که نشانگر نسبتِ دوستانه دين و اخلاق در عرصه تربيت اخلاقي است.
کلیدواژه: دين، اخلاق، تربيت اخلاقي، سنن الهي، قرآن.
تأثير کنش و واکنش انسان و عالم هستي بر اخلاقي زيستن از ديدگاه قرآن