به گزارش ادیان نیوز، یکی از انحرافاتی که در عرفان حلقه مطرح است تغییر مفاهیم دینی و ارائه تعریفی جدید از آن در جهت اثبات آموزه های انحرافی حلقه است. یکی از این مفاهیم که دست آویز قرار گرفته و مفهوم آن به طور زیرکانه ای تغییر یافته تا تأیید اتصالات حلقه باشد مفهوم موحد […]

به گزارش ادیان نیوز، یکی از انحرافاتی که در عرفان حلقه مطرح است تغییر مفاهیم دینی و ارائه تعریفی جدید از آن در جهت اثبات آموزه های انحرافی حلقه است. یکی از این مفاهیم که دست آویز قرار گرفته و مفهوم آن به طور زیرکانه ای تغییر یافته تا تأیید اتصالات حلقه باشد مفهوم موحد است.
موحد در آموزه ای دینی به کسی گفته می شود که خداوند را به وحدانیت و بالاتر از آن به احدیت توصیف میک ند و در اعتقاد نیز به احدیت نیز معتقد است، موحد نه خودپرست است و نه جماد پرست و نه قدرت پرست. موحد فقط خدا را منشأ اثر و قدرت می داند بنابراین فقط او را می پرستد و از او اطاعت می کند  موحد فقط خدا را مالک سود و زیان خود می داند و لذا فقط او را استمداد می کند و از او بیم دارد و بر هیچ قدرتی جز خدا تکیه نمی کند و از هیچ قدرتی جز خدا نمی ترسد.
در عرفان حلقه برای بهره برداری از عرفان عملی نیاز به ایجاد اتصال به حلقه های متعدد و شبکه شعور کیهانی می باشد که در محدوده رحمانیت عام الهی تسهیلات در اختیار شخص قرار می دهد و تنها شرط تحقق آن آمادگی برای اسجاد وحدت است.
اما وحدت چگونه معنا می شود؟
به نظر طاهری وحدت یعنی فرد حداقل با یک نفر دیگر در حلقه قرار گیرد تا عضو سوم آن روح القدس یا شبکه شعور کیهانی باشد و پس از تکمیل این سه عضو عضو چهارم خداوند است که حاضر می شود و فیض خود را از طریق شبکه شعور کیهانی و حلقه های تفویض به فرد اتصال گیرنده جاری می کند، حال اگر کسی در جهت این وحدت (حلقه وحدت) حرکت کند و آن حلقه اثرات آن را قبول داشته باشد موحد نامیده می شود.(انسان از منظری دیگر ص18)
کسانی که وحدت الهی را قبول داشته و در راه رسیدن به آن انسان ها را دعوت به اتحاد و آشتی با خود و جهان هستی می کنند موحد نامیده می شوند(انسان از منظری دیگر ص18)
جالب اینجاست که هدف از این وحدت (تشکیل حلقه)آشتی با خود و جهان هستی است نه ایمان به وحدانیت و احدیت الهی. چرا که طاهری معتقد است:
عرفان حلقه انسان شمول است و همه انسان ها صرف نظر از نژاد، مذهب، ملیت، دین و عقاید شخص می توانند جنبه نظری آن را پذیرفته و جنبه عملی آن(حلقه ها) را مورد تجربه و استفاده قرار دهند. (انسان از منظری دیگر ص20)
پس می توان نتیجه گرفت که قرار نیست شخص به وحدانیت الهی ایمان پیدا کند چون یک مشرک و کافر هم می تواند در این حلقه ها قرار گیرد و از نتایج آن برخوردار شود و موحد نامیده شود. نکته دیگر این که آنچه برای فرد منشاء اثر است که اگر تشکیل نشود و فرد با کسی به وحدت نرسد از فیض و رحمانیت الهی محروم می شود چون این حلقه ها هستند که کانال جاری شدن فیض الهی بوده و اگر فرد بخواهد موحد باشد باید به این وحدت ایمان داشته و در حلقه بنشیند وگرنه نه قادر به دریافت فیض و رحمانیت الهی است و نه خداوند قادر به جاری کردن فیض به بندگان.
منبع: فرقه نیوز