زمان مورد نیاز برای مطالعه: 2 دقیقه به گزارش ادیان‌نیوز به نقل از خبرگزاری ایکنا، ژان مارک آولین در حاشیه برگزاری نشست نظام تربیت دینی در دانشگاه‌ها و حوزه‌های علمیه با حضور نماینده پاپ و تعدادی از کاردینال‌های کلیسای مسیحیت کاتولیک در دانشگاه علوم اسلامی رضوی در جمع خبرنگاران در خصوص نگاه خود از فضای حرم مطهر رضوی گفت: هنگامی که از […]

زمان مورد نیاز برای مطالعه: 2 دقیقه

کاردینال فرانسه و نماینده پاپ: دیالوگ، مطالبه خدا از بشریت است

به گزارش ادیان‌نیوز به نقل از خبرگزاری ایکنا، ژان مارک آولین در حاشیه
برگزاری نشست نظام تربیت دینی در دانشگاه‌ها و حوزه‌های علمیه با حضور نماینده پاپ
و تعدادی از کاردینال‌های کلیسای مسیحیت کاتولیک در دانشگاه علوم اسلامی رضوی در جمع
خبرنگاران در خصوص نگاه خود از فضای حرم مطهر رضوی گفت: هنگامی که از داخل صحن حرم
عبور کردم، جلوه‌های پروردگار را به صورت کاملاً هارمونی و به زیبایی دیدم و آنچه که
مرا به درون خود متوجه می‌کرد را مشاهده کردم.

وی در خصوص اینکه چه میزان اسلام و مسیحیت در پیشبرد عدالت و همگرایی
به عنوان یک وظیفه دینی در دنیا مؤثر است، اظهار کرد: اولین دلیلی که ما به دیالوگ
می‌پردازیم، این است که خداوند از ما طلبید که به سمت دیالوگ رهنمون شویم و پروردگار
ما بی صبر خواهد بود آن لحظاتی که دیالوگمان کاهش پیدا کرده است.

کاردینال فرانسه و نماینده پاپ تصریح کرد: در اسلام و مسیحیت، هر دو یک
گام مساوی در مسیر تربیت جوانان وجود دارد و باید تلاشمان را با گروه‌های مقابل به
سمت گفت و گو پیش بریم تا بتوانیم جوانان امروز را در مسیر درست تربیت دینی قرار دهیم.

آولین دومین هدف و دومین دلیل دیالوگ و همراهی بین ادیان را آموزش هر
یک به دیگری برشمرد و افزود: این امر به بهتر شدن نتیجه نزدیکی بین ادیان ختم خواهد
شد. طبیعی است هم مسلمانان و هم مسیحیان خداوند را می‌شناسند و می‌توانند این شناخت
را به یکدیگر منتقل کنند اما باید دانست شناخت پروردگار عالمیان همواره به مراتب بیشتر
از دانش و شناخت ماست؛ لذا سنت و رفتار گفت و گو برای آموزش، انتقال تجربه و برای اینکه
از اندیشه‌مان برخوردار شویم، حائز اهمیت است.

کاردینال فرانسه و نماینده پاپ در خصوص سومین دلیل مهم برای دیالوگ بین
دینی گفت: چه مسلمانان و چه مسیحیان مسئولیت سنگینی در جهان امروز بر عهده دارند و
اگر اینگونه دیالوگ‌ها نباشد، ما هرگز به درونمان باز نخواهیم گشت و نتیجه تربیت مورد
نظر ما فراهم نخواهد شد. اگر ما دوستی و عدالت را فرانگیریم، چه کسی فرا خواهد گرفت
و اگر الطاف پروردگار را درک نکنیم، چه کسی آن را درک خواهد کرد؟

انتهای پیام