نویسندگان:  اكبرنژاد مهدي, رستمي حسين چکیده: محبت که مي توان وجود آن را امري وجداني دانست، برگرفته از شناخت و فرع بر آن است. مادامي که شناخت نباشد، محبتي نيز متصور نيست. به يقين محبت به خداي تعالي و دوستي خداوند با انسان که ارزشمندترين و متعالي ترين نوع از محبت است، بر همين اصل […]

نویسندگان:  اكبرنژاد مهدي, رستمي حسين

چکیده:

محبت که مي توان وجود آن را امري وجداني دانست، برگرفته از شناخت و فرع بر آن است. مادامي که شناخت نباشد، محبتي نيز متصور نيست. به يقين محبت به خداي تعالي و دوستي خداوند با انسان که ارزشمندترين و متعالي ترين نوع از محبت است، بر همين اصل مبتني است. جايگاه اين دوستي تا بدانجاست که غايت کمال بنده تلقي مي شود.

در پژوهش پيش رو به معناي محبت، واکاوي حقيقت حب و بغض خداوند به بندگان خود، محبت در قرآن و اقسام و اسباب آن، نشانه هاي محبت انسان به خداوند متعال و موانع اين محبت توجه شده است. روش اين پژوهش، روشي تحليلي توصيفي است و با استفاده از ابزار کتابخانه اي انجام شده است.
 
كليد واژه: خداوند، انسان، قرآن کريم، عشق، محبت و دوستي