سبک ارتباطي اخلاقي رضوي در تعامل با پيروان اديان با تکيه بر مناظرات امام (ع)

در فرهنگ و سيره رضوي که ترجمان وحي الهي است، اديان آسماني با همه جلوه هاي تاريخيشان ماهيت واحد دارند. با وجود اين، تحريف اديان از مسير اصلي و حقيقي خود که در طول تاريخ و به دست حکام فرصت طلب صورت گرفته است، باعث شده تا در برخي از اصول از يکديگر فاصله بگيرند. آنچه امروزه جهان بشري به شدت به آن نيازمند است، تعامل و گفت و گوي اديان براي کم کردن فاصله هاي موجود، تاليف قلوب پيروان آن ها و يک سو نمودن حرکت انسان ها به سوي سعادت است.

بر همين اساس، قرآن کريم خطاب به پيامبر (ع) مي فرمايد: «ما تو را براي سعادت همه انسان ها مبعوث کرديم»؛ زيرا يکي از ويژگي هاي منحصر به فرد دين اسلام، جهاني بودن و تعلق آن به همه انسان ها از هر نژاد و آييني است. امام رضا (ع) با توجه به موقعيت خاص خود در دوران ولايتعهدي، گامي موثر براي رفع اختلافات، آشکار ساختن نواقص موجود در اديان تحريف شده و اثبات حقانيت اسلام برداشتند و مي توان گفت ايشان از جمله شخصيت هايي هستند که باب گفت و گوي اديان را در جامعه اسلامي باز کردند.

نمود بارز اين پديده را مي توان در مناظرات امام با جاثليق، راس الجالوت، هربذ، عمران صابي و عده اي از علما و سران برهمن مشاهده کرد.
در اين مقاله برآنيم تا با روش توصيفي تحليلي، به بررسي سبک ارتباطي امام رضا (ع) با پيروان اديان مختلف به ويژه سيره ايشان در مناظرات بپردازيم.
 
كليد واژه: سبک ارتباطي، امام رضا (ع)، مناظره، تعامل، اديان