نویسنده :  محمدي كرجي رضا* چکیده: يكي از مسايل حايز اهميت در حوزه اقتصاد اسلامي كه امروزه مورد ابتلاي اكثر مسلمانان است، مساله رباست. برخي انديشمندان، رباي قرضي را به دو نوع رباي استهلاكي مصرفي و رباي توليدي تقسيم كرده و نوع توليدي آن را جايز شمرده اند. اينان با تمسك به ادله اي، معتقدند […]

نویسنده :  محمدي كرجي رضا*

چکیده:

يكي از مسايل حايز اهميت در حوزه اقتصاد اسلامي كه امروزه مورد ابتلاي اكثر مسلمانان است، مساله رباست. برخي انديشمندان، رباي قرضي را به دو نوع رباي استهلاكي مصرفي و رباي توليدي تقسيم كرده و نوع توليدي آن را جايز شمرده اند. اينان با تمسك به ادله اي، معتقدند آنچه در اسلام حرام شده، رباي مصرفي است، نه توليدي؛ در نتيجه، هر نوع قرض ربوي كه براي سرمايه گذاري، تجارت، ساخت و ساز و غير اينها باشد، جايز خواهد بود.

نويسنده با استناد به آيات و روايات، ادله اين ادعا را نقد و بررسي كرده است و اثبات مي كند كه اين نوع ربا، امر جديدي نيست و در عصر پيامبر اسلام نيز وجود داشت و رباي قرضي چه به صورت مصرفي و چه به صورت توليدي حرام است.
 
كليد واژه: ربا، رباي قرضي، رباي استهلاكي (مصرفي)، رباي توليدي (انتاجي)، ظلم، قرض