شیعه هراسی: بازاندیشی در مبارزه برای حقوق بشر

به گزارش ادیان نیوز، ویل اسمیت در فیلم تریلر تمرکز  می گوید: ” دو نوع انسان در این جهان وجود
دارند. یکی دسته ی چکش ها و دسته ای دیگر ناخن ها. شما تصمیمی می گیرید جزء
کدام دسته باشید.”
شیوه ی عجیبی برای دسته بندی انسان ها در جهان وجود
دارد، امّا می توان یک نوع دیگر را از انسان را به این لیست اضافه کرد:
انسان هایی که “چکش ها و ناخن ها” را می نگرند.
چکش ها آن دسته از
افرادی هستند که دیگر ان را به منظور به دست آوردن  قدرت و ماندن در آن
سرکوب می کنند. ناخن ها دسته ای از افراد هستند که به وسیله ی آنها قربانی
می شوند، انسانهایی که اغلب تنها آرزوی برابری و آزادی را دارند. چکش ها-
یعنی گروه های تروریستی همانند داعش و دولت هایی هم چون بحرین-ساکنان کشور
خود را که در دسته ی ناخن ها قرار دارند، سرکوب می کنند.
خط فاصله ای
میان سرکوب کنندگان و سرکوب شوندگان وجود دارد. این خط فاصله دسته ی سوم را
شامل می شود و ثابت است. عدم کنش توانایی شما را برای انتخاب سبک زندگی و
هویت شما از بین می برد. در حالی که پیشتر می بایست میان ” چکش” و “ناخن”
دست به انتخاب زد، اکنون عدم کنش شما را مجبور می کند در دسته سرکوب گران
قرار بگیرید.
انسانیت در همه ی ادیان به یک معناست، احترام به دیگران
بدون آنکه از آنها دین و ایمان شان را پرسید. در سال های اخیر، خاورمیانه
غیرانسانی ترین اعمال ممکن را نسبت مسلمانان شیعه، مسیحیان و ایزدیان به
خود دیده است. حملات به مسلمانان شیعه و مسیحی ها در عراق و پاکستان  و
کشتارهای خونین مسلمانان شیعه در عربستان سعودی و نیجریه نشان می دهند که
اکثر ما تحت عنوان دسته ی سوم از انسان ها قرار می گیریم که جنایات را می
نگریم و از جانبداری پرهیز می کنیم.
در طول یک ماه گذشته انسان های
بسیاری با عقاید متفاوت توسط گروه های تروریستی مورد حمله قرار گرفته اند؛
ما ربودن بیش از ۲۰۰ دختر دانش آموز را توسط بوکوحرام در شهر چیبوک در شمال
شرق نیجریه و تخریب مدارس، کلیساها و مساجد را شاهد بوده ایم.
در عراق
دیده بان حقوق شیعه شکنجه و کشتن بیش از ۵۰۰ مسلمان شیعه توسط داعش را
گزارش کرده است؛ پس از آن زنان و کودکان ایزدی هستند که در میان جنگجویان
داعش به ارزش ۵۰ هزار  تا ۱۵۰ هزار دینار عراقی بسته به سن و زیبایی چهره
شان خرید و فروش می شوند. در بحرین، دیده بان حقوق شیعه ویدئوئی ۵ دقیقه ای
را فاش کرد که زنان و کودکان شیعه را درحال هجوم بردن به سمت مسجد بعد از
استفاده ی وحشیانه ی نیروهای امنیتی بحرین از گاز اشک آور علیه مسلمانان
شیعه  نشان می دهد.
دولت  و فقدان سازمان دینی مسئول برای این حملات سبع
آمیز ،خیلی ساده خشونت را ترویج کرده اند. عدم کنش گسترش قتل عام و نقض
حقوق را در سرتاسر جهان فراهم نموده است.
افزایش ضد شیعه گری در
خاورمیانه به کشورهای دیگر گسترش یافته است. زمانی که مسلمانان شیعه خود را
برای مراسم سوگواری سومین  امام شیعیان “امام حسین (ع)” آماده می
کردند.کسی که همراه با ۷۲ تن از اعضای  بیت ایشان در سال ۶۸۰ میلادی توسط
تروریست ها سربریده شد. تروریست ها به مراکز شیعیان در چند کشور حمله برده
اند. یک رشته از حملات در کشورهای متفاوت انجام شده بود، شامل: استرالیا که
یکی از رهبران شیعه این کشور در جلوی در مسجد زخمی شد، نیجریه که بیش از
۲۰ مسلمان شیعه در طول مراسم سوگواری و عربستان سعودی جایی که ۸ مسلمان
شیعه در حال انجام مناسک دینی کشته شدند.
شباهت زیادی در کار گروه های
تروریستی وجود دارد. آنها نخست یک ایمان دار یا فردی از قوم مشخصی را به
منظور جلب توجه دیگران مورد حمله قرار می دهند. در سوریه آنها با هدف قرار
دادن کشتار مسلمانانان شیعه را در دمشق، حلب و دیگر شهرها آغاز کردند.
هنگامی که جهان سکوت اختیار کرد، آنها به دیگر اقلیت های دینی همانند
مسیحیان یورش بردند، زیرا می دانستند کسی به آنها کمک نخواهد کرد یا با این
کار مخالفت نمی کند.
فراموش کرده ایم که با هم در یک خانه زندگی می
کنیم. به موقعیت خود می نگریم و فکر می کنیم که تروریست ها هرگز دست شان به
ما نخواهد رسید. زمان آن فرا رسیده است جایگاه خود را در جهان اطراف
دوباره ارزیابی کنیم. آیا ما قربانی شده ایم یا آیا ما یکی از افرادی هستیم
که حقوق انسان ها را نقض می کنیم؟ سپس بایستی مراحلی را تعیین نماییم که
با آنها بتوانیم از اعمال خشونت آمیز در جهان اطراف خود ممانعت کرد.
بایستی این سوالات را مد نظر داشت و سعی کرد پاسخ های قابل قبولی برای فرزندان مان بیابیم.
جنگ
جهانی اول و دوم برای ما سوالات زیادی باقی گذاشته اند. ما در جستجوی
یافتن پاسخ هایی برای زندگی های هستیم که نابود شده اند.، در حال ساختن
موزه برای کسانی هستیم که به دلیل دین و باور صفت غیر انسان بودن به آنها
داده شده بود. داگلاس هورتون زمانی گفت: ” کنش درمان ترس است، عدم کنش عامل
ترور.”
اکنون زمان آن فرا رسیده است ” ترس هایمان را درمان کنیم” و در مبارزه ی علیه نقض حقوق انسان ها باز اندیشی کنیم.

منبع : شفقنا