زمان مورد نیاز برای مطالعه: 1 دقیقه نویسنده : عبدالكريم آل نجفترجمه : مصطفي فضائلي چکیده : از آن چه تا كنون گفتيم مي‌ توانيم نكات ذيل را مورد تأييد قراردهيم: 1- اصل در زمين اين است كه قلمروي واحد باشد كه تنها پرچم توحيد بر آن افراشته باشد و مسلمان در زمين هم چون ماهي در دريا به حركت در آيد؛ 2- وجود […]

زمان مورد نیاز برای مطالعه: 1 دقیقه
نویسنده : عبدالكريم آل نجف
ترجمه : مصطفي فضائلي

چکیده :

از آن چه تا كنون گفتيم مي‌ توانيم نكات ذيل را مورد تأييد قراردهيم:
 
1- اصل در زمين اين است كه قلمروي واحد باشد كه تنها پرچم توحيد بر آن افراشته باشد و مسلمان در زمين هم چون ماهي در دريا به حركت در آيد؛
 
2- وجود پرچم هاي ديگر هم چون واقعيتي انكارناپذير لاجرم انقسام زمين را بين توحيد و دشمنان آن، يعني بين دارالاسلام و دارالكفر، موجب مي‌ گردد؛
 
3- پيرو اصل مذكور دارالاسلام بايد از شاني برتر از دارالكفر برخوردار باشد؛
 

4- هم چنين پيرو آن اصل رابطه ميان اين دو قلمرو اصالتاً رابطه جنگ است و اين جنگ پايان نمي‌ پذيرد مگر با تحقق حاكميت اسلام بر دارالكفر و جزيه دادن اهل كتاب وشهادتين گفتن اهل شرك . و در حالت ناتواني از چنين سيادتي دارالاسلام به بستن “عقد صلح” با دارالكفر روي مي‌آورد .