به گزارش ادیان نیوز، سؤال مبهم و پر رمز و رازی است که چرا رجوی حاضر به تخلیه کمپ لیبرتی نیست؟! رجوی بعد از دست دادن اشرف به کمپ لیبرتی چسبیده است، درخواست نیروهای کلاه آبی، فایر وال و حتی باز گرداندن سلاح های ضبط شده خود توسط آمریکا را دارد؟! اخیراً هم سناریویی را […]

به گزارش ادیان نیوز، سؤال مبهم و پر رمز و رازی است که چرا رجوی حاضر به تخلیه کمپ لیبرتی نیست؟! رجوی بعد از دست دادن اشرف به کمپ لیبرتی چسبیده است، درخواست نیروهای کلاه آبی، فایر وال و حتی باز گرداندن سلاح های ضبط شده خود توسط آمریکا را دارد؟! اخیراً هم سناریویی را دنبال می کند تا کمپ لیبرتی بعنوان کمپ پناهندگی به ثبت برسد؟! تا دولت عراق نتواند در آنجا اعمال نفوذ کند.
اما این سؤال همواره ذهن من و بسیاری از جداشدگان از فرقه را با وجود سالها همراهی با این فرقه به خود مشغول کرده است که علت این همه پافشاری چیست؟ مگر نه اینکه افراد فعلی و اعضای سازمان در کمپ لیبرتی در حال حاضر تعدادی افراد مصرف کننده بیشتر نیستند؟ مگر نه اینکه فرماندهان فعلی سازمان در لیبرتی بدلیل کهولت سن کارایی و چابکی گذشته را نداشته و مناسب مسئولیت و فرماندهی نیستند؟
با یک حساب سرانگشتی متوجه می شویم روزانه صدها هزار دلار صرف خواب و خوراک، پوشاک و سایر موارد این افراد می شود در حالیکه هیچ خروجی و درآمدزایی برای سازمان ندارند، اما همچنان رهبری سازمان پافشاری می کند که آنان را در عراق حفظ کند. سؤال این است که آیا رهبری سازمان به این واقعیت اشراف ندارند که اسرای فعلی ساکن کمپ لیبرتی هیچ کارایی و درآمدزایی برای سازمان ندارند؟ و مصرف کنندگانی بیش نستند؟ آیا سازمان پولهای کلان و هنگفتی را ذخیره کرده است که با وجود هزینه های بالای نگهداری این افراد کماکان بر حضور آنان در عراق اصرار دارد، کارایی این افراد چیست؟
آیا بهتر نیست سازمان با انتقال اینها به کشورهای غربی از پتانسیل آنان جهت مالی اجتماعی (گدایی و تکدی گری نوین در خیابان های اروپا و آمریکا) استفاده کند؟ آنچه که مسلم است وجود این افراد ظاهراً منافع بالایی برای سازمان دارد که به آنها چسبیده است، شاید علت آن جلب و جذب کمک های کشور عربستان و اسرائیل و سایر کشورها باشد که فقط در صورت حضور این سازمان در مجاورت مرزهای ایران به آنان تعلق خواهد گرفت.
منبع: رجویسم