بررسي حکم سنگسار از منظر فقه و حقوق بشر

نویسندگان : محمدرضا کدخدايي / محمدرضا باقرزاده

چکيده :

زناي محصنه، اگر با شرايطي بسيار سخت‌گيرانه به اثبات برسد، «ممکن» است به مجازات سنگسار منتهي شود. پيش‌بيني اين‌گونه مجازات‌هاي سنگين، به دليل جنبة بازدارندگي آن است؛ زيرا دامنة مفاسد مترتب بر زنا، به خصوص زناي محصنه، ابعاد مختلف زندگي دنيوي و اخروي، مادي و معنوي و فردي و اجتماعي انسان و جامعه را تحت تأثير قرار مي‌دهد.

نوع نگرش اسلام و مکاتب مادي به انسان، حق حيات، آزادي، و ساير حقوق بنيادين بشر، مهم‌ترين عامل در تفاوت برخورد با مسئلة زنا و مجازات زناکار است. بسياري از شبهات در اين زمينه، ناشي از عدم تصور دقيق چيستي، چرايي و شرايط مجازات سنگسار است. تحقق شرايط اجراي مجازات سنگسار، به حدي دقيق، نادر و سخت‌گيرانه است که عملاً امكان تحقق آن را به حداقل مي‌رساند. شرايط اجراي سنگسار نيز به‌گونه‌اي است که بهانه‌هاي مشروعي را براي اجرا نکردن کامل اين حکم پيش‌بيني کرده است. با تامل و دقت معلوم مي‌شود اين حکم اسلامي، به هيچ وجه با حقوق انساني تنافي نداشته و اختلاف در اين خصوص، ناشي از اختلاف در جهان‌بيني‌ها و نگرش‌هاي انسان‌شناسانه است.

کليدواژه‌: سنگسار، مجازات، زناي محصنه، حقوق بشر، فقه.