مفهوم شناسی مسئله بیان ناپذیری عرفان

نویسنده : مسعود اسماعیلی

چکیده :

این مقاله، به بررسی مواردی که در مظان خلط با مسئله بیان­ ناپذیری عرفان است،  می‌پردازد؛ مواردی چون ناتوانی بلاغی، توصیه به سکوت و تقیه و رازداری، عدم بیان بواطن امور شهودی برای عوام، بیان ناپذیری به هدف ابراز تفاوت حقیقت غایی با محسوسات، بی­ معنایی و بیان­ ناپذیری هرمنوتیکی نیست. از این بحث به دست می‌آید که، تنها تعریف معقول و صحیح از بیان در مسئله «بیان ­ناپذیری عرفان»، در قالب لفظ درآمدن است. در این صورت، بیان­ ناپذیری بدین معنی است که شهودات عرفانی در قالب لفظ در نمی‌آیند. در پایان، به برخی نمونه‌های خلط مفهومی این مسئله با مباحث دیگر پرداخته است. توجه به تعریف صحیح این مسئله و تمایز آن با مباحث و مطالب دیگر، تنها راه ورود به حل و فصل صحیح این موضوع می ­باشد.

کلیدواژه‌ : تجربه عرفانی، بیان، بیان­ناپذیری.

اشتراک در خبرنامه
برای دریافت جدیدترین اخبار به طور مستقیم به صندوق ورودی خود وارد اینجا شوید.
هر زمان می‌توانید مشترک شوید