بازخوانی زمان و علت بیعت امام علی علیه ‏السلام با ابوبکر

نویسنده : محمدجواد یاوری

چکیده :

سابقه «بیعت» به عنوان پیمانی طرفینی در میان مردم عرب به پیش از اسلام بازمی‏ گردد. در اسلام نیز این رسم اجتماعی پذیرفته شد و پیامبر از آن بهره برد. در تاریخ اسلام، همواره حاکمان، بیعت و میثاق وفاداری مردم را موجب استحکام و اقتدار حکومت خویش دانسته و هرگز خود را از بیعت و اعتماد مردم بی‏ نیاز نمی ‏دانستند. در اسلام رکن اصلی بیعت، اختیاری‏ بودن آن است وگرنه مشروعیت ندارد. پس از وفات پیامبر صلی‏ الله ‏علیه‏ و‏آله در روز سقیفه گروهی با برنامه‏ ای از پیش تعیین شده ابوبکر را به خلافت رساندند.

آن‏ها برای استحکام قدرت او از هر تلاشی فرو گذار نکردند، حتی به زور برای او بیعت گرفتند. در رأس مخالفان خلافت ابوبکر، علی علیه ‏السلام و عده‏ای از بنی‏ هاشم قرار داشتند. این نوشتار تلاش دارد تا بیان کند که بیعت گرفتن از علی علیه‏السلام بعد از وفات پیامبر صلی‏ الله‏ علیه‏ و‏آله به زور و با هجوم به خانه فاطمه«علیه االسلام» صورت گرفت. البته پذیرش بیعت از سوی آن حضرت بعد از شهادت حضرت زهرا«علیه االسلام» و بر اساس مصلحت ‏اندیشی و حفظ وحدت اسلامی بود؛ یعنی در زمانی که ابوبکر تمام تلاش خود را برای مقابله با مرتدان به کار بسته بود، آن حضرت ناچار بیعت با او را پذیرفت.

کلیدواژه : بیعت، سقیفه، علی علیه‏ السلام، ابوبکر، زمان و علت بیعت.

شاید دوست داشته باشید