نامه امام خميني به گورباچف

موافقت ایران با قطعنامه 598، از سوی برخی کشورها و جریانات سیاسی مخالف انقلاب اسلامی، به‌عنوان تزلزل در اعتقادات رهبران سیاسی نظام و فروکش کردن آرمان‌های انقلاب تلقی شد، به گونه‌ای که این ادعا در تریبون‌های مختلف تکرار می‌شد. صدور نامه امام به گورباچف، تنها پنج ماه پس از پذیرش قطعنامه 598، فضای سیاسی داخلی و بین‌المللی را به کلی دگرگون ساخت.
به دلیل جایگاه انقلاب اسلامی و امام در بین مسلمانان جهان از یک سو و وقوع تحولات اساسی به وسیله گورباچف در شوروی سابق از سوی دیگر، این نامه و محتوای آن، توجه همگان به ویژه ناظران روابط بین‌المللی را به خود جلب ساخته بود. مقاله حاضر، ضمن بازتاب شرایط زمانی صدور نامه و پرداختن به دلایل احتمالی صدور نامه و نیز اشاره به محتوای آن، می‌کوشد تا اصولی را از سیره سیاسی امام در رویارویی با این پدیده استنتاج کند.

كليد واژه : امام خمینی، گور باچف، کمونیسم، مارکسیسم، امپریالیسم.