نویسنده : محمدجواد رودگر
چکيده :
مقاله حاضر پيرامون نقش و ضرورت استاد سلوکي و راهنماي راه معنوي در طي مقامات عرفاني يا سير و سلوک پژوهش و پردازش نموده است و استاد را به دو قسم الف) استاد خاص ب) استاد عام تقسيم نمود.
پس از آن در خصوص شرايط علمي و عملي استاد و راهنما، ويژگيهاي مريد و شاگرد طريق الهي و فوايد و محاسن داشتن استاد خبير، فاني فيالله، مجتهد و فقيه در شريعت، مؤيد از سوي خدا سبحان و عنايات انسان کامل معصوم(ع) بحث و بررسي کرده است.
نوشتار پيشرو بيانگر آن است که بدون استاد آگاه و بصير که اسلامشناس و عرفانشناس باشد و شريعت را مغزاي سلوک اليالله قرار دهد و توحيد و ولايت را بنياد و ريشه عرفان حقيقي بداند و خودتسليم ولايت باشد امکانپذير نيست و منهاي چنين راهنمايان رفتن مخاطرات و مهالک راه را افزون و خطر سقوط و هبوط را بيشتر خواهد کرد.
كليد واژه: عرفان، عرفان عملي، استاد عام و خاص، شريعت، سير و سلوک، رهنما.
استاد و راهنما در عرفان