سرّ ختم نبوت تبليغي و عدم برخورداري ائمۀ اطهار(ع) از اين منصب
چكيده :
در همة اديان آسماني گذشته، جانشينان پيامبران تشريعي، انبياي تبليغي بودند كه بر اساس ديدگاه رايج متكلمان با دريافت وحي، به تبليغ، تبيين و تفسير شريعت پيش از خود ميپرداختند؛ اما با اعلام ختم نبوت در دين مبين اسلام، نهتنها نبوت تشريعي پايان يافت، ختم نبوت تبليغي نيز اعلام شد. حال پرسشي كه در اينجا مطرح ميشود اين است كه دليل و سرّ ختم نبوت تبليغي چيست؟
در اينباره ادلة پرشماري مطرح شده است؛ اما آنچه ما از بررسي آيات قرآن و روايات معصومين(ع) به دست آوردهايم، اين است كه با نزول شريعت كامل اسلام، بر خلاف شرايع پيشين، همة آنچه بشر در باب معارف دين تا دامنة قيامت بدان نياز داشت بر پيامبر اكرم(ص) نازل شد؛ ازاينرو ديگر نيازي به نزول وحي جديد و ارسال انبياي تبليغي باقي نماند و لذا ختم نبوت تبليغي نيز اعلام شد. در اين تحقيق، از روش توصيفي ـ تحليلي بهره بردهايم كه مبتني بر آيات قرآن و روايات معصومين(ع) است.
كليدواژه: انبياي تبليغي، ختم نبوت، وحي، حكم.