بررسي تطبيقي جانشيني و وصايت در قرآن و عهدين
نویسنده: حبیبالله طاهری
چکیده :
وصايت، امري الاهي است كه در كنار نبوت و بهمنظور تكميل رسالت مطرح مي شود. وجود اوصياي بزرگ براي انبياي اولوالعزم، امري است كه در تمام اديان ابراهيمي، اعم از يهوديت، مسيحيت و اسلام مطرح شده است. هم كتاب مقدس و هم قرآن، وصايت را قبول داشته، آن را منصبي الاهي و نیازی ضروری براي تكميل دين خدا مي دانند.
اين مقاله با استناد به كتاب مقدس، قرآن و منابع اسلامي، ابتدا به بحثِ وصايت انبياي اولوالعزم مي پردازد و سپس بحث وصايت در اسلام و جانشيني نبي اكرم(ص) را بررسي مي كند و آن را در امتداد سلسله اوصيا كه در كنار سلسله انبيا قرار دارد، مطرح مي كند. در پایان، این نکته بیان می شود كه كامل ترين دين، كامل ترين وصي را مي طلبد؛ از اين رو پيامبر(ص) به امر خدا امام علي(ع) را بهجانشيني برگزيد.
کلید واژه: انبيا، وصايت، ابراهيم(ع)، موسي(ع)، عيسي(ع)، غدير، علي(ع).
بررسي تطبيقي جانشيني و وصايت در قرآن و عهدين