موج اسلامي دموکراسي؛تأثير انقلاب اسلامي در روند دموکراتيزاسيون کشورهاي اسلامي

نویسنده: غلامرضا خواجه‌سروي

تنوع کيفي دموکراسي‎ها در عرصه عملي موجب شده است تا نگرش نسبت به‌دموکراسي در مفهوم حداکثري به‌سمت نظريات «تنوع فرهنگي دموکراسي‎ها‎» حرکت کند. تولد نهادهاي دموکراتيک پس از انقلاب اسلامي نيز در قالب اين نظريات قابل فهم است. پس از پيروزي انقلاب اسلامي ايران، مردم‎سالاري ديني به‌عنوان نظريه دموکراتيک انقلاب ايران دنبال شد که در عين اينکه دموکراتيک بود از ويژگي‌هاي فرهنگي خاصي نيز برخوردار بود.

تأثيرات این نظریه علاوه ‌بر ایران به‌تقويت روند اصلاحات دموکراتيک در کشورهاي اسلامي منطقه کمک شاياني کرد. قرابت فرهنگي کشورهاي اسلامي با ايران، موجي از دموکراسي‌خواهي را در ملت‌هاي مسلمان ايجاد کرد که ويژگي‌هايي را که هانتينگتون از موج‌هاي دموکراسي برمي‌شمارد برخوردار بود. ابعاد اين فرايند را مي‌توان در سه سطح کلان، ميانه و خرد، تبيين و مورد بررسي قرار داد.

كليد واژه: انقلاب اسلامي، دموکراسي، انتخابات، مشارکت سياسي، حزب.