تأثير دو باور اعتقادی توحید و معاد بر اخلاق در نهج‌البلاغه

چکيده :
باور به دو اصل مبدأ و معاد در دلبستگی و پایبندی به ملکات و سجایای اخلاقی حائز اهميت و خاستگاه پژوهش‌هاي بسيار است.
باور به شعور عالم هستي و تأثير تکويني رذايل و فضائل اخلاقي بر جهان و مرجعيت اخلاقي خداوند به این معنا که اساس همه چيز در عالم، به ذات مطلق الهی باز مي‌گردد، از نتایج التزام به وجود خداوند یگانه است.
حسن فاعلي و تقرب به او از پیامدهای اخلاق موحدانه است، به خصوص اینکه در این رویکرد نیت امری اعتباری و قراردادی نیست بلکه حقیقتی تکوینی و تأثیرگذار بر افعال اخلاقی به حساب می‌آید.
باور به معاد و روز واپسین، نگاه زاهدانه به دنيا را درپی خواهد داشت، علاوه بر اینکه مسئله قیامت، بهترین ضمانت اجرا در فعل و ترك فضائل و رذائل اخلاقي است.

كليد واژه: نهج‌البلاغه، اخلاق، اصول اعتقادي، مبدأ، معاد.