آموزة فيض از عهد عتيق تا آگوستين تفاوت‌ها، شباهت‌ها

چكيده :
آموزة فيض، حلقه وصل مفاهيم اساسى مسيحيت است. پولس اولين كسي بود كه به اين واژه مفهومي الهياتي داد. از نظر وي، فيض عامل اصلي نجات بود. از مجموع سخنان پولس مي‌توان برداشت كرد كه فيض به ابعادي از عمل مهربانانة خدا دلالت دارد كه به‌طور رايگان، رستگاري را براي كساني كه استحقاقش را ندارند، به ارمغان مي‌آورد.
پس از پولس، پدران كليسا اين مفهوم را گسترش دادند. در ميان پدران كليسا، آگوستين برجسته‌ترين نقش را در گسترش مفهوم فيض دارد، به‌گونه‌اي كه او را نظريه‌پرداز «فيض» مي‌نامند. مباحثات وي با مخالفانِ برداشت رايج از فيض، مهم‌ترين مباحث تاريخ كليسا به‌شمار مي‌آيد. پس از آگوستين، برداشت كاتوليكي از فيض تقريباً تثبيت شد. كليساي كاتوليك مخالفان ديدگاه وي را بدعت‌گذار مي‌شمردند. در اين پژوهش، سير شكل‌گيري اين مفهوم از كتاب مقدس تا زمان آگوستين و نيز برخي مباحثات او با معاصرانش مورد توجه قرار گرفته است.

كليدواژه‌: فيض، شريعت، استحقاق، آگوستين، پلاگيوس، نيمه‌پلاگيوسيان.