کارکردهای کلامی روایات معیت در اندیشه شیعه

نویسندگان : مجتبی الهیان – حامد پوررستمی
چکیده :
برخی روایات در منابع اسلامی از همگامی قرآن و عترت سخن گفته‌اند. در میان این روایات، آنچه در نهج‌البلاغه آمده، دچار خدشه شده است؛ اما بسیاری از منابع معتبر متقدم و متأخر شیعی و سنی، این روایات را با مضامین مختلفی نقل کرده‌اند و می‌توان به آنها اعتماد نمود. هرچند در روایت موجود در نهج‌البلاغه تأملاتی وجود دارد. 
از حیث دلالی سه وجه معنایی برای این روایات مطرح است: ۱) معیت قرآن و اهل بیت در سیره علمی و عملی؛ ۲) معیت در رتبه و منزلت؛ ۳) معیت در یاری و پشتیبانی یکدیگر.
تحلیل این وجوه معنایی، نتایج و لوازمی را در دو حوزه عترت‌شناسی و قرآن‌شناسی درپی خواهد داشت که در این تحقیق بدان اشاره می‌شود.
کلید واژه: قرآن، نهج‌البلاغه، عترت، معیت، روایات، کارکرد، منزلت.
اشتراک در خبرنامه
برای دریافت جدیدترین اخبار به طور مستقیم به صندوق ورودی خود وارد اینجا شوید.
هر زمان می‌توانید مشترک شوید

نظرات بسته شده است، اما بازتاب و پینگ باز است.