نویسندگان: محمدعلي رضايي اصفهاني – سيد عيسي مسترحمي
چکيده:
قرآن کريم به آفرينش موجودات بيشماري در آسمانها و زمين اشاره کرده است. در اين ميان، تعداد زيادي از آنها موجودات زندهاند که بخشي از آنها در خارج از زمين زندگي ميکنند. برخي صاحبنظران با استناد به تعابير قرآني نظير «دَابَّةُ»، «الْمَشَارِقِ وَ الْمَغَارِبِ»، «الْعَالَمِينَ»، «مَنْ فى السَّمَاوَاتِ»، «وَ السَّمَاءِ ذَاتِ الْبُرُوج» وجود چنين موجودات زنده را در آسمانها ممکن و حتي ضروري دانستهاند.
اطلاق «دابّه» بر جنبندگان مادي، و اشاره قرآن به وجود مشرقها و مغربهاي متعدد از سويي، و اتصاف خداوند به پرودگار جهانيان بودن از سوي ديگر، برخي را بر اين داشته است تا اشاره قرآن به حيات فرازميني را بهعنوان نظريهپردازي اين کتاب مقدس طرح نمايند.
کلیدواژه: هوش فرازميني، موجودات آسماني، دابّه، بروج
بررسي موجودات هوشمند فرازميني از منظر مفسران قرآن