زمان مورد نیاز برای مطالعه: 1 دقیقه نویسنده: مهدي براتعلي‏پور چكيده: اين پژوهش در تلاش است تا با بهره‌گيري از ويژگي‌هاي دو روايت تك‌ساحتي و دوساحتي از فلسفه اخلاق غايت‌نگر، دو الگوي متمايز از مسئوليت اجتماعي را بازسازي كند.  روايت نخست با تأكيد بر هويت جماعتي و اولويت‌يابي تعهد به خير جماعت‌ها، مسئوليت اجتماعي را به شكلي تاريخمند و غيرانتخابي، در چارچوب […]

زمان مورد نیاز برای مطالعه: 1 دقیقه
نویسنده: مهدي براتعلي‏پور
چكيده:
اين پژوهش در تلاش است تا با بهره‌گيري از ويژگي‌هاي دو روايت تك‌ساحتي و دوساحتي از فلسفه اخلاق غايت‌نگر، دو الگوي متمايز از مسئوليت اجتماعي را بازسازي كند. 
روايت نخست با تأكيد بر هويت جماعتي و اولويت‌يابي تعهد به خير جماعت‌ها، مسئوليت اجتماعي را به شكلي تاريخمند و غيرانتخابي، در چارچوب تبعيت‌پذيري و عمل متعهدانه به الگوهاي رفتاري جامعه معنا ‌كند و روايت دوم، از يك سو در ساحت طبيعت‌گرا با الگوي مسئوليت اجتماعي در روايت نخست تفاوت بارزي ندارد و از دیگر سو، در ساحت فطرت‌گرا، با تأكيد بر ذات‌گروي و شمول‌پذيري، مسئوليت اجتماعي را به شكلي غيرتاريخمند و انتخابي، در چارچوب انطباق‌پذيري الگوهاي رفتاري جامعه با غايات و مطلوبيت‌هاي ذاتي نماید.
كليد واژه‌: غايت‌نگري، اخلاق، مسئوليت اجتماعي، ذات‌گروي، شمول‌پذيري.