زمان مورد نیاز برای مطالعه: 1 دقیقه نویسنده: مجيد احمدي کچايي چکيده:  نوشتار حاضر به‌دنبال بازخواني چگونگي تقابل ائمه با جريان‌هاي گوناگون و متنوع غاليان (از ابتدا تا دوره امام صادق(ع)) مي‌باشد. در یک طرف گروه‌هايی قرار داشتند که به‌تدريج و با گذشت زمان باورهاي ابتدايي خويش را به فرقه‌هاي منسجم در دوره امام صادق(ع) تبديل کردند؛ در طرف ديگر ائمه نيز […]

زمان مورد نیاز برای مطالعه: 1 دقیقه
نویسنده: مجيد احمدي کچايي
چکيده:
 نوشتار حاضر به‌دنبال بازخواني چگونگي تقابل ائمه با جريان‌هاي گوناگون و متنوع غاليان (از ابتدا تا دوره امام صادق(ع)) مي‌باشد. در یک طرف گروه‌هايی قرار داشتند که به‌تدريج و با گذشت زمان باورهاي ابتدايي خويش را به فرقه‌هاي منسجم در دوره امام صادق(ع) تبديل کردند؛ در طرف ديگر ائمه نيز به‌عنوان متوليان دين به فراخور زمان و شرايط پديد‌آمده با جريان‌هاي انحرافي ازجمله غاليان به مقابله پرداختند. شايد يکي از مهم‌ترين علل رشد غاليان در آن دوره، شرايط سياسي پديد آمده‌اي بود که سبب درگيري امويان با عباسيان شد. همين امر سبب گردید اين گروه‌ها با خيالي آسوده به تبليغ گمانه‌هاي خود همت گمارند و خود را به گروه‌هايی با کادر رهبري مشخص تبديل کنند.
نوشتار حاضر به بررسي جریان غلو از دوره مذکور تا عصر امام صادق(ع) يعني دوره‌اي که غاليان به بالندگي خويش رسيده بودند، پرداخته است. گرچه گرايش‌هاي غاليانه هيچ‌گاه از جامعه مسلمانان رخت برنبست، اما مبارزه امامان شيعه با اين جريان‌ها تا اندازه زيادي اين گروه‌ها را به حاشيه راند و سبب مشخص شدن نظرگاه شيعيان و تمايز اين انديشه با باورهاي چنين گروه‌هاي منحرفي گردید.
کلیدواژه: غاليان، ائمه، امام صادق(ع)، تقابل.