تبيين شاخصه اى بعد سياسى توسعهء انسانى از ديدگاه اسلام (با تأكيد بر قرآن كريم)

نویسنده: محمدرضا احمدى

رويكرد توسعهء انسانى، جديدترين و مقبول ترين رويكرد در مباحث توسعه مى باشد و از سوى مجامع بين المللى برگزيده شده و شاخصهاى سه گانهء «درآمد سرانه»، «اميد به زندگى» و «نرخ باسوادى» براى اندازه گيرى درجهء توسعه يافتگى كشورها طراحى و ارائه شده است. در رويكرد رايج، بعد سياسى توسعهء انسانى در فضاى قابليت زاى اجتماعى و در حد برقرارى دموكراسى مورد توجه مى باشد.

به نظر مى رسد براى تحقق جامعهء توسعه يافتهء اسلامى، اتكا به شاخصهاى سه گانهء فوق كفايت نمى كند. اين تحقيق، با اين پيش فرض كه اسلام با جامعيت، كامليت و خاتميت خود، پاسخگوى همهء نيازهاى اصلى و اساسى انسان براى رسيدن به سعادت و كمال مى باشد و قرآن، خود را كتاب هدايت انسان در همهء شؤون معرفى كرده است، با مراجعه به آيات قرآن كريم و مددگيرى از احاديث اهل بيت(عليهم‏السلام) ضمن ارائهء تعريف جديدى از توسعه و توسعهء انسانى متناسب با آموزه هاى اسلامى، با الهام از نظريهء عمومى كنش متقابل و طراحى نظام وارهء كنش سياسى، چهار شاخص كلى زير را براى بعد سياسى توسعهء انسانى از ديدگاه اسلام پيشنهاد كرده است:

ـ شاخص ولايتمدارى

ـ شاخص تكليف گرايى

ـ شاخص عدالت و انصاف

ـ شاخص مشاركت (سياسى ـ اجتماعى)

کلیدوازه: توسعه، توسعهء انسانى، اسلام، سياست، تبيين، شاخص، نظام واره

تبيين شاخصهاى بعد سياسى توسعهء انسانى از ديدگاه اسلام (با تأكيد بر قرآن كريم)