چكيده:
بررسي تاريخ اجتماعي پيروان يك مذهب، توجه همه جانبه به زندگي و نكتههاي ريز دخيل در فرايند شكلگيري تاريخ آنان، از جمله نمادهاي اجتماعي را طلب ميكند. نمادها از مؤلفههاي تأثيرگذار در تاريخ اجتماعي است كه از عوامل گوناگون تأثير ميپذيرد. بحث و مطالعه دربارة تاريخ اجتماعي شيعيان نيز از اين قاعده كلي مستثنا نيست.
نوشتار حاضر به برخي نمادهاي زباني در تاريخ اجتماعي شيعيان در دوره حضور معصومان(ع)، اشاره ميكند. در اين نوشتار به مواردي از چگونگي عملكرد و رفتار شيعيان پرداخته شده كه اختصاص به آنان داشته و از باورها و عقايد آنان حكايت دارد، به گونهاي كه با مشاهده اين رفتار ميتوان باور و عملكردهاي شيعي را از غير شيعي تشخيص داد.
كليدواژه: شيعه، نمادهاي اجتماعي، نمادهاي زباني، علامت و شعار.