نویسندگان: فاطمه‌سعيده اقارب‌پرست، اعظم پرچم چكيده:انديشه معاد در آيين يهود داراي تعابير متعددي است. برخي از اين تعابير، برخاسته از انديشه حلول‌گرايي و برتري قوم يهود است كه ثواب به قوم برتر و عقاب به اقوام ستمگر مربوط است. دسته ديگري، بدون در نظر گرفتن مسئله قوميت، پاداش و عقاب را فردي مي‌دانند. آنچه مسلم […]

نویسندگان: فاطمه‌سعيده اقارب‌پرست، اعظم پرچم

چكيده:
انديشه معاد در آيين يهود داراي تعابير متعددي است. برخي از اين تعابير، برخاسته از انديشه حلول‌گرايي و برتري قوم يهود است كه ثواب به قوم برتر و عقاب به اقوام ستمگر مربوط است. دسته ديگري، بدون در نظر گرفتن مسئله قوميت، پاداش و عقاب را فردي مي‌دانند. آنچه مسلم است، عقايد مختلف پيرامون معاد، دين يهود را با سؤالاتي مواجه كرده است؛ اينكه چگونه فرد يهودي با وجود مسئله برگزيدگي و قوميت برتر، به‌دليل ظلم‌ها و خطاهايش عذاب مي‌شود؟ اگر عذاب مربوط به اقوام ستمگر نسبت به يهود باشد، ضمانت اجرايي شريعت و احكام الهي كه در عهد قديم مطرح شده، مورد سؤال قرار مي‌گيرد.    
اين پژوهش به طرح ديدگاه‌هاي متفاوت يهود، پيرامون معاد و بررسي آن در آموزه‌هاي قرآن مي‌پردازد. حاصل آنكه، انديشه قوم‌گرايي يهود در مسئله معاد و سردرگمي در عمل به آموزه‌هاي ديني، ازجمله زهد و تقوا، ساختار بنيادي احكام اجتماعي، نظير قصاص را در اين دين دچار ابهام مي‌كند؛ زيرا از نظر يهوديان، تنها قوم يهود، رستگاري را براي افراد رقم مي‌زنند. درحالي‌كه بر اساس تعاليم قرآن، «هر كس در گرو اعمال و دستاوردهاي خويش است» (مدثر: 38).

كليدواژه‌: معاد، قرآن، يهود، آخرالزمان، ثواب و عقاب، حلول‌گرايي، رستاخيز.