تحلیلی خبری ردنا (ادیان نیوز)
The news is by your side.

چرا سفارش کرده ‏اند هر روز زیارت عاشورا بخوانید؟

آیت الله جوادی آملی

به گزارش ادیان نیوز، متن گفتار ذکر شده این مرجع تقلید شیعیان بدین شرح است:

فلسفهٴ زیارت و عزاداری[۱]

سرّ این که سفارش کرده ‏اند هر روز زیارت عاشورا بخوانید و نسبت به اهل‏
بیت(علیهم ‏السلام) تولّی داشته و بر آنان صلوات و درود بفرستید و از
دشمنانشان تبرّی بجویید، برای آن است که طرز فکر معاندان ایشان منفور شود
وگرنه هم ‏اکنون سخن از معاویه و یزید نیست تا آنها را لعنت کنیم. نام و
یاد آنها رخت ‏بربسته و قبرشان نیز زباله ‏دانی بیش نیست، الآن سخن از فکر و
راه یزید و یزیدیان عصر است[۲]. زن فرعون وقتی که به درگاه الهی دعا کرد،
نگفت خدایا مرا فقط از فرعون نجات بده بلکه گفت: ﴿ربّ ابْنِ لی عنْدک بیتاً
فی الجَنّه ونجّنی من فرْعوْن وعمله ونجّنی من القوْم الظالمین﴾[۳] یعنی
مرا از فرعون و فرعونیان، که طرفداران سنّت سیّئه و رفتار ناپسند او هستند،
نجات بده. تفکرّ برای همیشه باقی می‏ ماند هر چند که اسم و عنوانش تغییر
پیدا کند.

بعد از تار و مار شدن خوارج در نهروان و خارج شدنشان از صحنهٴ حیات و
زندگی، به علی‏ بن ابی‏طالب(علیهماالسلام) عرض شد: این مقدس ‏های خشک از
بین رفتند. فرمود: «کلاّ والله إنّهم نُطَف فى أصْلاب الرجال وقرارات
النساء کلّما نَجَم منْهم قرنٌ قُطِع، حتّی یَکون آخرهم لُصوصاً
سَلاّبین»[۴]؛ اینها نطفه ‏هایی هستند در پشت مردان و قرارگاه زنان. هرگاه
مقداری از اینها از بین بروند، عده ای دیگر ظهورمی کنند تا این که سرانجامِ
کار، سارقانِ مسلّح و رهزنانِ غارتگر خواهند شد.

اکنون نیز، هم راه سالار شهیدان زنده است و هم‏ مرام و مسلک اموی و مروانی و
عباسی وجود دارد. این که سفارش فراوان به اشک ریختن و عزاداری کردن نموده
‏اند برای آن است که اشک بر شهید اشتیاق به شهادت را به همراه دارد، خوی
حماسه را در انسان زنده و طعم شهادت را در جان او گوارا می‏ گرداند. چون
اشکْ رنگ کسی را می گیرد که برای او ریخته می ‏شود و همین رنگ را به صاحب
اشک نیز می‏دهد. از این‏رو انسان حسینی‏ منش، نه ستم می‏ کند و نه ستم می‏
پذیرد. این که عده‏ ای به فکر ظلم کردن یا ظلم‏ پذیری هستند برای آن است که
خوی حسینی در آنها نیست وگرنه شیعهٴ خاص حسین‏بن علی(علیهماالسلام) نه ظلم
می کند و نه ظلم می‏پذیرد. آن کسی که ظلم‏پذیر است اموی مسلک است چنان‏که
ظالم هم اموی صفت است، هر چند که زمزمهٴ «یا حسین» بر لب داشته باشد. و در
قیامت که هر کسی را به نام زمامدارش صدا می زنند: ﴿یوْم ندْعوا کلَّ أُناسٍ
بإمامهم﴾[۵]، شخص ستمگر در صف امویان شرکت می کند. لذا اگر انسان بخواهد
بفهمد که راهیِ راه حضرت حسین ‏بن علی(علیهماالسلام) است یا راهیِ راه
امویان، باید ببیند که در او خوی ستم‏پذیری یا سلطه ‏گری وجود دارد یا نه.
اگر گرایش به این خصلت‏ های زشت را در خود دید باید در اخلاق خود تجدیدنظر
کند.

گریه بر امام حسین (علیه ‏السلام)[۶]
براساس نقلی معروف از حضرت سکینه (علیه‏ السلام) بالای بدن مطهّر امام حسین
(علیه‏ السلام)، ایشان به این اصل کلی سفارش کردند که هر حادثهٴ تلخی پیش
آمد کرد، آن را بهانه کنید و برای من اشک بریزید: «أو سمعتم بغریب أو شهید
فاندبونى»[۷]؛ «هرگاه داستان غریب یا شهیدی را شنیدید، برای مظلومیت من
گریه کنید»؛ زیرا اگر امام حسین (علیه‏ السلام) به خلافت می‏ رسید، دیگر
غریب یا شهیدی وجود نداشت.

بنابراین، اصل کلی این است که هر حادثهٴ تلخ و ناگواری را باید بهانه کرد و
برای سالار شهیدان اشک ریخت؛ نه آن‏ که افراد داغدیده برای تسکین عواطف و
احساسات خود آن حضرت (علیه ‏السلام) را بهانه کنند و برای التیام زخم خویش
اشک بریزند و ندبه نمایند و بین این دو گونه عزا داری فرق وافر است؛ زیرا
محصول یکی تعزیت برای حضرت امام حسین (علیه‏ السلام) است و نتیجهٴ دیگری
تسلیت برای خود؛ هر چند ممکن است بهانه قرار دادن واقعهٴ جان سوز کربلا هم
بی ‏اثر نباشد.

وجود مبارک سیدالشهداء (علیه‏ السلام) فرمودند: «أنا قتیل العبره»[۸]؛ یعنی
من که به هدف اِحیای حق و اِمحای باطل کشته شدم، باید عَبَرات داشته باشم؛
به طوری که چشمان علاقه‏ مندان به سالار شهیدان پر از اشک شود و آن اشکْ
فراوان از شبکهٴ چشم خارج گردد و به صورت انسان عبور کند تا عَبَرات بشود.

این سنّت حسنه، آثار فراوانی دارد، از جمله این که محبت اهل بیت (علیهم‏
السلام) در قلب شیعیان حضور پیدا می ‏کند؛ آنگاه دوست امامان معصوم (علیهم
‏السلام) هرگز فکر و راه و روش آنان را رها نمی ‏کند؛ زیرا رهبری جوارح به
دست جانحه و دل است و زمامداری قلب را محبت به عهده می‏ گیرد و دلِ دوستان
حسین بن‏ علی (علیه ‏السلام) جوارح را به صَوْب صراط مستقیم رهنمود می
‏شود.

[۱] حماسه و عرفان، ص ۳۱۰
[۲] ـ می دانید که لعن و نفرین و فریاد از بیداد بنی امیّه لعنهالله‏ علیهم
با آن که آنان منقرض و به جهنّم رهسپار شده اند، فریاد بر ستمگران جهان و
زنده نگه داشتن این فریاد ستم شکن است. و لازم است در نوحه ها و اشعار
مرثیه و اشعار ثنای از ائمهٴ حق(علیهم سلام الله) به طور کوبنده فجایع و
ستمگری های ستمگران هر عصر و مصر یادآوری شود…(وصیت ‏نامهٴ امام‏خمینی قدّس
‏سرّه، مقدمه).
[۳] ـ سورهٴ تحریم، آیهٴ ۱۱.
[۴] ـ نهج البلاغه، خطبهٴ ۶۰.
[۵] ـ سورهٴ اسراء، آیهٴ ۷۱.
[۶] . شکوفایی عقل در پرتو نهضت حسینی، ص ۲۳۳
[۷] ـ مستدرک الوسائل، ج ۱۷، ص ۲۶.
[۸] ـ بحارالأنوار، ج ۴۴، ص ۲۸۰.

منبع : شفقنا

شاید دوست داشته باشید