از چه ارتفاعی نگاه می‌کنیم؟!

پیش‌ترها از ارتفاع فقط این‌اش را می‌فهمیدیم که همه چیز در آن پائین کوچک به نظرمان می‌آمد؛ مثلاً آدم‌ها می‌شدند قدِّ یک مورچه و ماشین‌ها می‌شدند اندازه‌ی یک حبه قند!

0

ردنا (ادیان نیوز) – حجت الاسلام والمسلمین مهراب صادق نیا، جامعه شناس و عضو هیئت علمی دانشگاه ادیان و مذاهب در یادداشتی تلگرامی چنین گفت:

پیش‌ترها از ارتفاع فقط این‌اش را می‌فهمیدیم که همه چیز در آن پائین کوچک به نظرمان می‌آمد؛ مثلاً آدم‌ها می‌شدند قدِّ یک مورچه و ماشین‌ها می‌شدند اندازه‌ی یک حبّه قند!

جوری که ما الآن پدیده‌های اطرافمان را معنا می‌کنیم گویی خیلی بالاییم! همه‌چیز برای‌مان کوچک شده است. عنوان‌هایی چون «استاد حوزه و دانشگاه» و «آیت‌الله» به آن بزرگی برای‌مان آن‌قدر کوچک شده‌اند که به هر طلبه‌ای که گذرش به تلویزیون بیافتد نسبت می‌دهیم.

آنقدر بالا رفته‌ایم که تویوتا را پراید می‌بینیم و پول آن را به این می‌دهیم؛ دستگاه پیش‌رفته‌ی ویروس یاب را درِ قابلمه می‌‌بینیم. ما آنقدر بالانشین شده‌ایم که پدیده‌هایی چون فقر، بیکاری، و تورّم کُشنده به چشم‌مان نمی‌آیند. خودکشی، تن‌فروشی از سرِ فقر، و تبعیض که هیچ به چشم‌مان نمی‌آیند! آن‌قدر بالا بالا رفته‌ایم که خطاهایمان به چشم‌مان نمی‌آیند و اشتباه خود را انکار می‌کنیم و گردن این و آن می‌اندازیم.

پیش‌ترها سانحه عبارت بود از برخورد یک ماشین با دوچرخه و یا افتادن یک آجر از دست بنا و یا پیچ خوردن پا در بازی لِی‌لِی؛ حالا ما از چه ارتفاعی به زمین نگاه می‌کنیم که شهادت ۱۹ نفر از سربازان‌مان در یک مانور نظامی به چشم‌مان «سانحه» می‌آید؟

شاید دوست داشته باشید