گونهشناسي ادله نقلي ولايت فقيه
چکيده :
بررسي ادله نقلي ولايت فقيه، يکي از موضوعات اساسي در باب نظريه ولايت فقيه است. منظور از «ولايت فقيه» در اين نظريه، رياست و زمامداري فردي است که مي تواند با مراجعه به منابع اسلامي، احکام و قوانين اسلامي را استخراج و استنباط نمايد.
با توجه به اهميت موضوع، اين مقاله، با رويكرد تحليلي و نظري، به گونه شناسي ادلة نقلي ولايت فقيه ميپردازد؛ گونه هاي مختلفي که مي تواند در اثبات ولايت فقيه به کار آيد، ازاينرو، به سه گونه از ادله نقلي در اين زمينه ميتوان اشاره کرد: ادلة سلبي. يعني ادلهاي که در آنها از رجوع حکومت ها عرفي و داشتن ارتباط با آنها در سطوح مختلف، نهي شده است. ادله ايجابي؛ يعني ادله اي که در آنها شايستگان براي حکومت و مأذون از ناحيه خداوند مشخص شده اند. در نهايت، ادله تلفيقي؛ روايت هايي که در آنها رسالت هر دو دسته قبلي با هم مطرح شده است. در اين روايت ها، ابتداء به نوعي مشروعيت سلاطين عرفي نفي شده و در ادامه به جايگاه فقهاء اشاره مي شود که بيانگر مشروعيت سياسي آنها مي باشد.
كليدواژه : ادله نقلي، ولايت فقيه، ادله سلبي، ادله ايجابي، ادله تلفيقي.