نویسندگان: ماريه سيد قريشي – زهرا مصطفوي – قاسمعلي کوچناني
چكيده:
نظريه حد وسط ارسطويي يکي از مهمترين مباني اخلاق ارسطويي است که بسياري از انديشمندان و فيلسوفان اخلاق در دورههاي طولاني عصر انديشه فلسفي بر آن تأکيد نمودهاند. به اين نظريه انتقاداتي شده که بسياري از آنها ناشي از عدم فهم صحيح در تبيين حد وسط از ديدگاه ارسطو است.
در اين مقاله ضمن تبيين مفهوم حد وسط از ديدگاه ارسطو، بين دو مورد تفاوت گذاشته شده است:
1. حد وسط حقيقي به عنوان فضيلت کامل و جامع همه فضائل؛
2. حد وسط در افعال و انفعالات به عنوان يک قاعده کلي عملي جهت تعيين حد وسطهاي جزئي براي رسيدن به حد وسط حقيقي.
چون مفاهیمی مانند سعادت و فضيلت ارتباط مستقیمی با تبیین این نظریه دارد این دو مفهوم از نظر ارسطو مورد بررسي قرار گرفته است.
كليد واژه: حد وسط، فضيلت، سعادت، حکمت عملي، فرزانگي، قاعده کلي عملي.
تبيين حد وسط در اخلاق ارسطويي