مرور دسته

یهودیت

«يهود» یا «بنی اسرائیل» قوم حضرت موسی علیه السلام است. ملّت معروف از نسل حضرت ابراهيم خليل علیه السلام، از فرزندش حضرت اسحاق و سپس حضرت يعقوب پيغمبر علیهما السلام.

وجه تسميه آنها به يهود يا بدين سبب است كه حضرت موسى گفت: (انّا هُدنا اليك) يعنى خداوندا ما به تو بازگشتيم، و يا بدين جهت كه آنان يا بيشتر آنها به «يهوذا» پسر يعقوب منسوب اند؛ پس يهوذ خوانده شدند و بعدا به دال معرّب گشت.

يعقوب را دوازده پسر بود كه با پدر در كنعان زندگى مى كردند، و پس از آنكه يكى از آن دوازده يعنى حضرت يوسف (در پايان دوران پرماجراى خود) بر اريكه سلطنت مصر استوار گشت، به سال 1740 قبل از ميلاد، يازده برادر از كنعان به قصد تهيه آذوقه به مصر رفتند، و سرانجام در كنار برادر در آن سرزمين استقرار يافته، زندگى با شكوهى به هم زدند و ساليانى در آنجا در امن و رفاه زندگانى نمودند، جمعيتشان افزون گشت و قبايل متعددى تشكيل دادند.

تا اين كه زمان فرعون فرا رسيد، و چون ميان تبار قبط و تيره هاى دوازده گانه يهود عداوت ديرين بود و يا به جهت دوگانگى ميان قوم بومى و قوم مهاجر، فرعون بدانها به ديده عداوت نگريست و در صدد خوار ساختن و به ذلت كشيدن آنان برآمد، تا جائى كه به گفته قرآن: «مردهاشان را مى كشت و زنانشان را به اسارت و خدمت مى گرفت».

روزگارانى سخت به زير شكنجه هاى گوناگون فرعون مى گذرانيدند، تا اين كه در حوالى سال 1213 قبل از ميلاد، موسى بن عمران علیه السلام به نبوت مبعوث گشت؛ ارواح پژمرده آنان را جوانى و شادابى بخشيد و براى جانهاى دربندشان آزادى به ارمغان آورد.

ولى آنها به محض اين كه به آن سوى آب شدند، چون از كنار قومى بت پرست عبور نمودند گفتند: اى موسى براى ما نيز خدائى (بتى) قرار ده چنان كه آنها را خدايانى است.«فاتوا على قوم يعكفون على اصنام لهم قالوا يا موسى اجعل لنا الهاً كما لهم آلهة…» موسى گفت: «انّكم قوم تجهلون» شما چه مردمى بس نادان باشيد (كه پس از اين همه آيات بينات هنوز به وحدانيت خداوند آگاه نگشته و زنگار شرك از دل خويش نزدوده ايد!).