وراثت در عصر غيبت

نویسنده:  غنوي امير*
 
* پژوهشگاه فرهنگ و انديشه اسلامي قم
 
چکیده:

معارف ديني، سرشار از گوهرهايي است که قدر و قيمتشان در بازار حقير انديشه بشري ناشناخته مانده است. وراثت از جمله اين مفاهيم به شمار مي آيد که سطحي از آن را مي شناسيم و ژرفايي که غافلانه از آن عبور کرده ايم. وراثت از سويي، طرحي است پرقدر در نظام اجتماعي و اقتصادي اسلام و از ديگرسو، مفهومي است با مقوله هاي هدايت و تاريخ آن، با ولايت و وظايف ولي پيوندي وثيق دارد.

نوشته «وراثت در عصر غيبت»، تلاشي است براي نگاهي دقيق تر به ژرفاي اين مفهوم و نشان دادن تصوير متفاوتي که اين انديشه از شکل گيري خوبي ها در هستي، فرد و جامعه امروز به دست مي دهد. درک درست چگونگي پيدايش و شکوفايي خوبي ها و نقش انبيا، امامان و علما در آن، مي تواند ما را به نگاهي تازه درباره نقش امام در عصر غيبت و نقش عالمان دين برساند و گستردگي حوزه مسووليت را پيش چشم بياورد.
 
كليد واژه: وراثت، عصر غيبت، معارف ولايي، امام، انبياي اولوالعزم، شئون علما، حجت