چكيده :
وجود انحرافات فرهنگي و بدعتهاي ديني در عصر امويان، لزوم بازنگري در فرهنگ اسلامي بهويژه فرهنگ مذهب تشيع را فزوني بخشيده بود. مناسبترين شرايط فرهنگي، اجتماعي و سياسي مختص عصر امامين صادقين‘ بود که فرصتي مناسب براي انجام فعاليتهاي فرهنگي را فراهم آورد. امام صادق(ع) از بسترها و زمينههاي موجود عصر خويش بهره جست و توانست با انجام فعاليتهاي فرهنگي گسترده، نظام فرهنگي جامعه شيعه را طراحي و مديريت نمايد.
هدف مقاله حاضر پاسخ به اين پرسش است که مهمترين پيامدها و نتايج مهندسي فرهنگي امام صادق(ع) چه بود؟ با بررسي منابع و گردآوري و پردازش اطلاعات به شيوه توصيفي ـ تحليلي نتايج ذيل حاصل شد: مهمترين دستاوردهاي تلاش و فعاليت امام صادق(ع)، توسعه تشيع، نظاممند شدن عقايد و باورها، شکلگيري تشکيلات سياسي، پويايي فقه شيعي و شکلگيري نظام آموزشي منسجم ميباشد. در واقع مهندسي فرهنگي امام صادق(ع) از طرفي موجبات شکلگيري ساختار فرهنگي شيعه و از طرف ديگر زمينههاي پويايي فرهنگ و تمدن اسلامي را فراهم آورد.
كليد واژه : امام صادق(ع)، فرهنگ، مهندسي فرهنگي، جامعه شيعه، تمدن اسلامي.