چكيده:
در جامعه معاصر، فرايند تربيت ديني نيز بايد همگام و متناسب با تغييرات روز پيش رود تا بتواند جوابگوي نياز مخاطبان خود باشد. اين امر، بازنگري، تجديدنظر و نوآوري در شيوهها و روشهاي تربيت ديني را ضروري مينمايد.
هدف از تدوين اين مقاله، بررسي دلايلي است كه وجود نوآوري در روشهاي تربيت ديني را ثابت ميكند. روش پژوهش در قالب مطالعه موردي با استناد به منابع روايي و علمي است و تلاش شده تا با استفاده از اين منابع، ضرورت نوآوري در تربيت ديني از منظر مباني ديني، فلسفي و علمي مورد بررسي قرار بگيرد. نتيجه اين پژوهش نشان ميدهد كه نوآوري در تربيت ديني به لحاظ ديني، فلسفي و علمي مورد تأكيد است و بر اساس اين مباني، لازم است كه به بحث نوآوري در تربيت ديني بيشتر توجه شود.
کلیدواژه : تربيت ديني، نوآوري.