عید شاووعوت | جشن یهودیان ایران

به گزارش ردنا (ادیان‌نیوز)، شاووعوت از اعياد سه‌گانه يهود است كه هر فرد يهودي موظف بود در اين اعياد به زيارت بت هميقداش برود.

مهم‌ترين واقعه شاووعوت، اعطاي «ده فرمان» به بني اسرائيل است. لذا در شب اول شاووعوت، مردم در كنيساها اجتماع كرده، تا صبح بيدار مي‌مانند و به خواندن متون مقدس و مرور 613 فرمان مي پردازند. با فرارسيدن صبح و پس از مراسم تفيلاي شحريت، با قرائت متن ده فرمان از سِفِر تورا، آن رخداد عظيم دوباره يادآوري مي‌شود.

جشن شاووعوت، در دو روز برگزار مي شود كه «يُوم طُوو» نام دارد و تقريباً همه قوانين تعطيلي كارها در شبات بر آنها حاكم است.

تبارشناسی عید شاووعوت

پس از روزشماري هفت هفته بالاخره عقربه زمان بر روي ششم ماه عبري فرخنده و جاويد «سيوان» قرار ميگيرد و عيد شاووعوت فرا مي‌رسد.

حدود ۳۳۳۴ سال پیش، یعنی در سال ۲۴۴۸ عبری، در چنین ایامی کوه سینَی (سینا) به لرزه درآمد و قادر مطلق، ده‌فرمان مقدس خود را به بندگان خویش که آنان را ۵۰ روز قبل، همراه با آیات و معجزات فراوان از ظلم و بندگی رهایی داده بود، ابلاغ فرمود.

روزی پُرهیبت و باشکوه که تاریخ، پیش از آن به خود ندیده بود و پس از آن نیز هیچ‌گاه تجربه نکرد. روزی که جهان با شنیدن عبارات «من هستم خالق تو که تو را از سرزمین مصر و از خانه بندگی بیرون آوردم …»، از جلال و شکوه خداوند منان به خود لرزید و مومنان و خداجویان، در مقابل سخنان و فرامین ابدی خالق جهان، سر تعظیم فرود آوردند.

قوم يهود به رهبري سالار پيامبران يهود، حضرت موسي (ع) با آمادگي قبلي در پاي كوه مقدس سينا (كه كوتاه‌ترين كوه‌هاي آن ديار بود براي آموزش تواضع و فروتني) به صورت لشكرهاي منظم و با حفظ مقام و مكان ايستادند.

مريض‌هاي بستري و افيلج‌ها و كور و كرهاي ديروز همه سالم و تندرست در رديف بقيه شركت جستند، كليه افراد قوم يهود در نهايت طهارت و امنيت سراپاگوش و آماده شنيدن براي نداي خالقشان بودند.

در موقع طلوع فجر، رعد و برق در سراسر بيابان (جايي كه در تملك انساني نبود) طنين انداخت و ابر غليظ تمام كوه را پوشاند و آواز كرنا فضا را پر كرده و زمين و زمان را به لرزه درآورد. آن گاه دگر بار سكوت و آرامش بر همه جا مستولي گرديد، ديگر صدايي شنيده نميشد همه كس و همه چيز در سكوت مطلق به سر مي‌برد كه ناگهان سخنان آسماني باقدرت شگرف از كران تا كران جهان به گوش رسيد.

اسامي مختلف عيد شاووعوت

1- (شاووعوت): متداول‌ترين نام اين عيد همان شاووعوت است كه معناي فارسي آن «هفته‌ها» مي‌باشد. اين عيد بدان جهت با اين نام خوانده مي‌شود كه درست هفت هفته بعد از شمردن «عُومِر» كه از شب دوم پسح شروع مي‌گردد، جشن گرفته مي‌شود.

در تورات مقدس سفر تثنيه فصل 16 آيه 9 آمده: «هفت هفته» براي خود بشمار، در ابتداي نهادن داس در محصول خود، شمردن هفت هفته را شروع كن و عيد هفتهها را به درگاه خداي خالقت نگاهدار. شاووعوت تنها به معني «هفتهها» نيست بلكه به معني «سوگندها» نيز ميباشد. اين نام نموداري از سوگندهاي متقابل بين خداوند و فرزندان اسرائيل ميباشد كه در روز نزول تورات هر دو سوگند ياد نمودند كه تا ابد نسبت به هم وفادار باشند.

2- (هقاصير) عيد درو: در سرزمين مقدس اين عيد با فصل درو گندم مصادف ميشد اولين محصول خرمن تازه به صورت دو قرص نان سفيد به حضور الهي اهداء ميگرديد. در سفر خروج فصل 23 آيات 16 و 19 آمده: «و در عيد درو، نوبرانه محصولاتت را كه در كشتزار كاشت‌هاي، اولين نوبرانه زمينت را به خانه خداوند خالقت تقديم كن ….».

3- (يوم هَبيكوريم) عيد اهداء نوبر ميوهجات. در روزگاران پيشين كه معبد مقدس آباد بود با اتمام درو غلات و جمعاوري محصولات درختان، هديهاي به نام بيكوريم به عنوان سپاس و قدرداني از مراحم الهي به معبد مي‌آوردند. در سفر اعداد فصل 28 آيه 26 آمده : «در روز تقديم نوبرانه، وقعي ه شما هديه آردي به حور خداوند تقديم ميداريد، در زمان شاووعوت براي شما اجتماع مقدس باشد».

4- (زَمن مَتَن توار): روز شنبه ششم ماه عبري سيوان 2448/ (3318 سال قبل) خداوند ده فرمان را از كوه سيناي شنواند. در كتاب نماز اعياد آمده: كه در موقع نماز شاووعوت اين عيد با عبارت «زمان اعطاء تورات» نام برده مي‌شود.

5- (عَصِرِت): «اجتماع با شكوه» در كتاب ميشنا و تلمود عيد شاووعوت به نام «عصرت» به معني «اجتماع باشكوه» يا «اختتام عيد» ناميده شده است. همانطوري كه «شميني عَصِرِت» خاتمه عيد سوكوت را اعلام ميكند. شاووعوت نيز در حقيقت دنباله و خاتمه عيد پسح به شمار ميآيد علاوه بر اين در ميشناي روُش هَشانا فصل اول آمده: در عصرت «سرنوشت ميوه هاي درختي تعيين مي‌شود».

مراسم و اعمال خاص عيد شاووعوت

1- رسم است كه شب اول شاووعوت با تجمع در كنيساها تا صبح بيدار و با خواندن متون ترتيب داده شده در سيدورهاي (كتاب نماز) مختص به اين شب براي فرا رسيدن روز شاووعوت و اعطاي تورات انتظار ميكشند.

2- در بعضي از جوامع يهودي مرسوم است كه روز شاووعوت محيط كنيسا را با گل و سبزه مزين نموده. انجام اين كار به دو علت است اول آن كه اين روز، روز داوري درختان ميوه است و دوم به يادبود كوه سيناي كه اطراف و جوانب آن در روز شاووعوت از سبزه و گياه پوشيده شده و مراتع سبز و خرمي را به وجود آورده بود.

3- در روز شاووعوت، موقعي كه ده فرمان آسماني از روي تورات قرائت ميشود كليه حضار بر پا ايستاده و به سخنان خواننده گوش ميدهند.

4- در برخي از جوامع مرسوم است كه در روز شاووعوت از خوراكيهاي لبني و عسل و شيريني و امثال آن استفاده ميكنند و اين بدان جهت است كه تورات به شير و عسل قياس شده است.

5- مرسوم است كه در روز دوم شاووعوت كتاب روت را در كنيساها قرائت ميكنند اين امر علل مختلفي دارد:

الف – شاووعوت روز تولد و رحلت حضرت داود (ع) مي‌باشد و كتاب روت درباره دودمان او توضيحاتي داده است.

ب – شرحي كه درباره درو در كتاب روت داده شده با عيد شاووعوت يا عيد درو مناسبت دارد

ج – روت يك جديدالمذهب باوفايي بود كه دين يهود را از صميم قلب پذيرفت، در شاووعوت كليه يهوديان نيز تورات را با همه دستورات آن پذيرفتند و وفاداري خود را نسبت به آن اعلام داشتند.

روابط عمومی انجمن کلیمیان تهران، پیشاپیش موعد (عید) شاووعوت را به تمامی شما خوبان، تبریک و شادباش عرض می‌نماید.

تهیه و فرآوری : محمد پناه زاده

منابع:

http://www.iranjewish.com/binesh/Binesh3-2.htm

http://www.iranjewish.com/Essay/Essay168_9_shavoout.htm

http://www.iranjewish.com/Essay/Essay40.htm

http://www.iranjewish.com/Essay/Essay143_30_shavoot.htm

کانال روابط عمومی انجمن کلیمیان تهران