چكيده :
مفروض بنيادين در اين گفتار مبتني بر تمايز جوهري ميان دو مكتب معرفتي ـ عقيدتي اسلام و ليبراليسم است. اسلام مكتب وحياني و ليبراليسم ايدئولوژي انساني است. در بيان تمايز ذاتي ميان اين دو مكتب، مطالعهاي تطبيقي در موضوع عدالت انجام شده است.
در اين مطالعه، معلوم گرديد كه مفهوم بنيادين و اصيل در ليبراليسم، آزادي فردي است. به هر ميزان كه ليبراليسم بر آزاديهاي فردي پافشاري كرده، عدالت بيشتر به حاشيه رفته است. اما در اسلام، پس از اصل توحيد، عدالت در كانون تفكر اسلامي جاي دارد. مؤمنان به عدالتورزي فرا خوانده شدهاند. بنياد حكومت اسلامي بر عدالت است. چنانكه امير مؤمنان علي(ع) بيعت با مردم مدينه را تنها به شرط اقامه قسط و عدل پذيرفتند.
كليدواژه : عدالت، آزادي فردي، منفعتگرايي، اقتدار، قانون.