عوامل وفاق اجتماعى ايرانيان در تاريخ معاصر (باتأكيد بر نقش تشيع)
چكيده :
عامل اصلى و تعيين كننده در سربلندى وعزت يك ملّت، ميزان همبستگى اجتماعى بين آحاد آن است، لذاشناخت عوامل اصلى تقويت وفاق اجتماعى اهميت ويژهاى دارد.
در اين مقاله سعى شده باتوجه به اين مهم، عوامل اصلى وفاق اجتماعى مردم ايران تحليل و بررسى شود. ابتدا به منظور بررسى نقشمذهب تشيع در وفاق اجتماعى ايرانيان، مطالعه تاريخى دوره صفويه صورت گرفته و مفاهيمى، مثل ولايتالهى نزد ايرانيان و ارتباط آن با ولايت فقيه نزد شيعه مورد دقت قرار گرفته است. در ادامه و پس از بررسىتاريخى عواملى، مثل زبان و مليت و نژاد ايرانى، سير تكامل وفاق اجتماعى ايرانيان در سايه مكتب تشيع بهتصوير كشيده شده است.
کلیدواژه : وفاق اجتماعى، همبستگى اجتماعى، تشيع، صفويه، ايرانيان، هويت، ولايت و روح ايرانى.