بازخواني زمان و علت بيعت امام علي عليه السلام با ابوبكر
چكيده :
سابقه «بيعت» به عنوان پيماني طرفيني در ميان مردم عرب به پيش از اسلام بازمي گردد. در اسلام نيز اين رسم اجتماعي پذيرفته شد و پيامبر از آن بهره برد. در تاريخ اسلام، همواره حاكمان، بيعت و ميثاق وفاداري مردم را موجب استحكام و اقتدار حكومت خويش دانسته و هرگز خود را از بيعت و اعتماد مردم بي نياز نمي دانستند. در اسلام ركن اصلي بيعت، اختياري بودن آن است وگرنه مشروعيت ندارد. پس از وفات پيامبر صلي الله عليه وآله در روز سقيفه گروهي با برنامه اي از پيش تعيين شده ابوبكر را به خلافت رساندند.
آنها براي استحكام قدرت او از هر تلاشي فرو گذار نكردند، حتي به زور براي او بيعت گرفتند. در رأس مخالفان خلافت ابوبكر، علي عليه السلام و عدهاي از بني هاشم قرار داشتند. اين نوشتار تلاش دارد تا بيان كند كه بيعت گرفتن از علي عليهالسلام بعد از وفات پيامبر صلي الله عليه وآله به زور و با هجوم به خانه فاطمه«عليه االسلام» صورت گرفت. البته پذيرش بيعت از سوي آن حضرت بعد از شهادت حضرت زهرا«عليه االسلام» و بر اساس مصلحت انديشي و حفظ وحدت اسلامي بود؛ يعني در زماني كه ابوبكر تمام تلاش خود را براي مقابله با مرتدان به كار بسته بود، آن حضرت ناچار بيعت با او را پذيرفت.
کلیدواژه : بيعت، سقيفه، علي عليه السلام، ابوبكر، زمان و علت بيعت.