بررسي تمثيلهاي ادبي قرآن
چکيده :
ارزش يک مَثَل در جلب توجه مخاطب و تسهيل در فهم مراد متکلم گاه بيشتر از توسعه کلام است، از اينرو كاربرد تمثيل در اقناع مخاطب و فن سخنوري ارزش والايي دارد.
فلسفة مثلهاي قرآن تنزّل مسائل بلند و بيان آنها در سطح افق فکري مردم است و نقش تاثيرگذار آن در تبيين مباحث، انکارناپذير است؛ زيرا اين فن، حقايق پيچيده را حسپذير ميکند. بر اين اساس قرآن براي پايين آوردن سطح مطلب عقلي و قراردادن آن در دسترس فکر بشري، بارها از مثل استفاده کرده است.
کاربرد تمثيل و ديگر شيوههاي بياني قرآن، از نشانههاي اوج بلاغت ادبي و هنري قرآن کريم است. از سوي ديگر، ميدانيم که هدف داستانها و تمثيلهاي قرآني، گزارشگري تاريخي نيست؛ بلکه پشت هر داستان و تمثيل، نتيجهاي اخلاقي و تربيتي نهفته است که مهمترين آن دعوت به تدبر و تأثيرگذاري و در نهايت تربيت انسان است.
كليد واژه: تمثيلهاي قرآني، شيوههاي بياني، قصص قرآن، تصويرآفريني.