تأمّلي در نظرية علامه طباطبائي در مفهوم امامت در آية ابتلا

چكيده :

«امام» در لغت به معناي پيشوا و رئيس است كه در قرآن كريم به دفعات به كار رفته و آية ابتلا از جملة موارد آن است. از ديرباز نظرياتي گوناگون دربارة مفهوم امام در اين آيه ارائه شده است كه نظرية علّامه طباطبائي در نوع خود به لحاظ روش‌شناسي تفسيري بي‌مانند است. آنچه در اين نوشتار مي‌آيد نقد و بررسي ديدگاه ايشان دربارة مفهوم امام در آية ابتلاست. نويسنده، در نقد و بررسي ديدگاه ايشان از روش تفسيري قرآن به قرآن و نيز تكيه بر روايات معتبر و رسيده از امامان معصوم(ع) استفاده مي‌كند.
بر اساس مهم‌ترين يافته‌هاي اين تحقيق، ديدگاه ايشان اگرچه مورد پذيرش مفسّران ديگري نيز قرار گرفته است، همراه با ابهاماتي است كه در نظرية ايشان، پاسخ به آنها ديده نمي‌شود.

كلدواژه‌: امامت، آية ابتلا، حكومت، اطاعت مطلق.