نویسندگان : فرهاد درويشي – اعظم امامي
چکيده :
همبستگي ملي يکي از مهمترين عوامل حيات دولتهاي کنوني است که به واسطه آن، هويت هر ملتي تکوين و تداوم مييابد. بر همين اساس، شناخت متغيرهاي مؤثر بر آن بسيار حايز اهميت است.
مقاله حاضر تلاش ميکند تا ضمن شناخت موقعيت فعلي اقليتهاي قومي در ايران و علل وقوع مناقشات قومي، به ارائه راهکارهاي عملي در جهت ايجاد وفاق بين اقوام مختلف و تقويت همبستگي ملي بين آنان بپردازد. فرضيه اصلي اين است که اصلاح مناسبات دولت مرکزي با مناطق قومي از طريق ايجاد و توسعه روابط و تعاملات مثبت بين اقوام مختلف ايراني، ميتواند به تقويت همبستگي ملي و همسوکردن منافع قومي و ملي کمک کند.
چکيده :
همبستگي ملي يکي از مهمترين عوامل حيات دولتهاي کنوني است که به واسطه آن، هويت هر ملتي تکوين و تداوم مييابد. بر همين اساس، شناخت متغيرهاي مؤثر بر آن بسيار حايز اهميت است.
مقاله حاضر تلاش ميکند تا ضمن شناخت موقعيت فعلي اقليتهاي قومي در ايران و علل وقوع مناقشات قومي، به ارائه راهکارهاي عملي در جهت ايجاد وفاق بين اقوام مختلف و تقويت همبستگي ملي بين آنان بپردازد. فرضيه اصلي اين است که اصلاح مناسبات دولت مرکزي با مناطق قومي از طريق ايجاد و توسعه روابط و تعاملات مثبت بين اقوام مختلف ايراني، ميتواند به تقويت همبستگي ملي و همسوکردن منافع قومي و ملي کمک کند.
كليد واژه: همبستگي ملي، اقليت قومي، مناقشات قومي، هويت ملي
قوميتها و همبستگي ملي در جمهوري اسلامي ايران