دوستي از منظر ديني با نگاهي به شرايط دوستي دختر و پسر
چکیده :
نويسنده با اشاره به اهميت دوستي در روابط اجتماعي انسان ها، شيوههاي دوستيابي شامل روش احساسي، روش عقلي و روش احساسي ـ عقلي را بيان كرده و يكي از راه هاي بدست آوردن دوست مناسب را آزمون عنوان نموده كه اين آزمون ميتواند به شيوههاي آزمايش روحي، آزمون به وقت نياز، آزمون در سفر و … باشد.
سپس به بيان ويژگيهاي يك دوست خوب از جمله: عقل و درايت، صداقت و راستي، اصالت خانوادگي، وادارنده به اطاعت خداوند و … پرداخته و در ادامه انواع دوستيهاي ممنوع از قبيل: دوستي با احمق، دوستي با دروغگو، دوستي با افراد پست و فاسد و … را شرح داده است.
پس از آن ضمن تعريف دوستي دختر و پسر، به بررسي اين موضوع پرداخته و با بيان انگيزههاي برقراري ارتباط با جنس مخالف مانند: وعده ازدواج، انگيزه جنسي، پناهجويي و … آثار اين رابطه نامشروع را اموري مانند: غرق شدن در شهوات، كاهش آرامش رواني و افزايش اضطراب و … عنوان كرده است. وي در پايان ارتباط عادي و اجتماعي معمولي با جنس مخالف را همراه با رعايت حياي فردي و عفت جمعي و رعايت دستورات ديني بدون اشكال دانسته است.