کارکردهاي کلامي روايات معيت در انديشه شيعه
نویسندگان : مجتبي الهيان – حامد پوررستمي
چکيده :
برخي روايات در منابع اسلامي از همگامي قرآن و عترت سخن گفتهاند. در ميان اين روايات، آنچه در نهجالبلاغه آمده، دچار خدشه شده است؛ اما بسياري از منابع معتبر متقدم و متأخر شيعي و سني، اين روايات را با مضامين مختلفي نقل کردهاند و ميتوان به آنها اعتماد نمود. هرچند در روايت موجود در نهجالبلاغه تأملاتي وجود دارد.
از حيث دلالي سه وجه معنايي براي اين روايات مطرح است: 1) معيت قرآن و اهل بيت در سيره علمي و عملي؛ 2) معيت در رتبه و منزلت؛ 3) معيت در ياري و پشتيباني يکديگر.
تحليل اين وجوه معنايي، نتايج و لوازمي را در دو حوزه عترتشناسي و قرآنشناسي درپي خواهد داشت که در اين تحقيق بدان اشاره ميشود.
كليد واژه: قرآن، نهجالبلاغه، عترت، معيت، روايات، کارکرد، منزلت.
کارکردهاي کلامي روايات معيت در انديشه شيعه