زمان مورد نیاز برای مطالعه: 1 دقیقه نویسندگان : عبدالله محمدي – عبدالحسين خسروپناه چکيده : وحدت متعالي اديان، يکي از اصول مورد اتفاق سنت‌گرايان است. آنان معتقدند تمام اديان با وجود اختلاف‌های ظاهري، از گوهر مشترک باطني برخوردارند. دين در نظر سنت‌گرايان به اديان ابراهيمي اختصاص ندارد و هر روشي براي متمرکزشدن بر حق و زندگي کردن طبق اراده عالم بالا […]

زمان مورد نیاز برای مطالعه: 1 دقیقه
نویسندگان : عبدالله محمدي – عبدالحسين خسروپناه
چکيده :
وحدت متعالي اديان، يکي از اصول مورد اتفاق سنت‌گرايان است. آنان معتقدند تمام اديان با وجود اختلاف‌های ظاهري، از گوهر مشترک باطني برخوردارند. دين در نظر سنت‌گرايان به اديان ابراهيمي اختصاص ندارد و هر روشي براي متمرکزشدن بر حق و زندگي کردن طبق اراده عالم بالا و متناسب با مقصد بشر، «دين» محسوب مي‌شود. اين ديدگاه سنت‌گرايان به حقانيت تمام اديان مي‌انجامد. از اين‌رو اعتقاد به نسخ و انحصارگرايي در باب حقانيت اديانِ ديگر، امري ناصواب است. 
سنت‌گرايان با استناد به وحدت دروني يا متعالي اديان به کثرت‌گرايي ديني معتقدند. ايشان براي تبيين مدعاي خويش، از آموزه‌هاي تصوف و عناصر بنيادين مشترک ميان اديان بهره مي‌گيرند. اين مقاله به توضيح مؤلفه‌هاي اصلي اين نظريه و بررسي و ابطال آن براساس ادله عقلي و نقلي خواهد پرداخت.
كليد واژه: وحدت متعالي اديان، پلوراليزم دينی، کثرت‌گرايي ديني.