جايگاه عبادت در قرآن و عهد عتيق
نویسندگان: سكينه شياسي اراني/ احمدرضا مفتاح
چكيده:
«عبادت» تسليم و خضوع در برابر معبود، همراه با اعتقاد به الوهيت اوست. عبادت انجام خواستههاي خداوند است. درواقع، اطاعت و فرمانبرداري از خداوند قادر مطلق و ستايش و سپاس از اوست كه به ارادة خويش، نعمتهايش را به انسان عطا نموده است. در دين يهود نيز عبادت اطاعت از خداوند در تمام اوامر و بندگي ايشان است. عبادت در اسلام و يهوديت، گسترهاي وسيع دارد و صرفاً شامل عباداتي همچون نماز، روزه و… نميشود، بلكه هر كاري كه انسان با نيّت الهي و براي رضايت خداوند انجام دهد، عبادت محسوب ميشود.
عبادت در قرآن و عهد عتيق، بهعنوان عهد و پيمان خداوند با بندگان بيان شده است. توحيد عبادي، اصليترين آموزههاي پيامبران الهي و رهانيدن انسان از پرستش غيرخداست. عبادت، صراط مستقيم الهي است. «عبادت» مأموريت انسان است و همه موجودات جهان خداوند را تسبيح ميكنند. عبادت در قرآن و عهد عتيق از جايگاه خاصي برخوردار است و از مهمترين مسائل زندگي انسان بهشمار ميرود.
كليدواژه: عبادت، اطاعت، قرآن، عهد عتيق.
جايگاه عبادت در قرآن و عهد عتيق