زمان مورد نیاز برای مطالعه: 1 دقیقه نویسندگان: سيد‌جواد صالحي – فريبرز ارغواني پيرسلامي چکيده: نوشتار حاضر با هدف ترسيم رويكردي كه معنا و معناگرايي را در كنار معنويت درنظرگرفته و درعين‌حال ظرفيت‌هاي ساختار فعلي روابط بين‌الملل را نيز ناديده نگيرد اين سؤال را فراروي خويش مي‌بيند که چگونه احياي معناگرايي در بستر نظريه‌پردازي، زمينه را براي برجستگي و لزوم کاوش در […]

زمان مورد نیاز برای مطالعه: 1 دقیقه
نویسندگان: سيد‌جواد صالحي – فريبرز ارغواني پيرسلامي
چکيده:
نوشتار حاضر با هدف ترسيم رويكردي كه معنا و معناگرايي را در كنار معنويت درنظرگرفته و درعين‌حال ظرفيت‌هاي ساختار فعلي روابط بين‌الملل را نيز ناديده نگيرد اين سؤال را فراروي خويش مي‌بيند که چگونه احياي معناگرايي در بستر نظريه‌پردازي، زمينه را براي برجستگي و لزوم کاوش در رويکرد بومي ايراني ـ اسلامي فراهم مي‌آورد؟ باعلم به اين مسئله، مدعاي اصلي آنست که با آغاز روند نقد مباني مادي‌گرايانة نظريات جريان اصلي و فراهم‌شدن زمينة تنوع و تکثر، با استنتاج وجوه سلبي و ايجابي جريان‌هاي غالب نظري (جريان خردگرا، مكتب انگليسي و انتقادي)، مي‌توان به گزاره‌هايي دست‌يافت كه مقوّم مباني اولية رويكردي جديد با نام «ايراني ـ اسلامي» باشد. اين مباني با وجوه نهادي (قانون اساسي) و شخصيتي (آراي امام(ره)) بومي مي‌شوند. 
كليد واژه: معناگرايي، روابط بين‌الملل، بومي‌سازي، رويکرد ايراني ـ اسلامي.